เต้าหู้ทอด น้ำจิ้มถั่ว

วันนี้พลอยศรีขี้เกียจทำอาหารเย็น ขี้เกียจกินข้าว รู้สึกเหนื่อยๆ เลยทอดเต้าหู้กินง่ายๆ

เมนูเต้าหู้ทอดเป็นอะไรที่ทำบ่อยมากๆ รู้สึกว่ากินทีไรก็อร่อย กินได้ไม่เบื่อ และก็ทำง่าย แค่ทำน้ำจิ้มนิดหน่อยก็อร่อยแล้ว

วันนี้พลอยศรีทำก็เลยถ่ายรูปมาด้วย ปกติจะทำน้ำจิ้มเก็บไว้ แต่วันนี้น้ำจิ้มไม่มีเลยเคี่ยวใหม่ เมื่อทำก็เลยหาเรื่องมาบันทึกด้วยซะเลย ไปดูกันค่ะ

สิ่งที่ใช้ทำน้ำจิ้ม มีดังนี้

  • น้ำตาลมะพร้าว 5 ช้อนโต๊ะ
  • น้ำตาลทราย 3 ช้อนโต๊ะ
  • น้ำส้มสายชู 2 ช้อนโต๊ะ
  • เกลือป่น 1 ช้อนชา
  • น้ำสะอาด พอท่วมน้ำตาล

คาดเดาเอานะ ทำก็ไม่ได้ตวงหรอก กะเอาประมาณนี้ และก็ชิมเอาให้ถูกปาก ออกหวานนำ เปรี้ยวตาม เค็มเล็กน้อย และคิดว่าการผสมน้ำตาลสองชนิดจะช่วยให้หวานอร่อยกว่าใช้แค่อย่างเดียว

วิธีทำ คือ ผสมทุกอย่างเข้าด้วยกัน นำขึ้นตั้งไฟ เคี่ยวจนน้ำตาละลาย งวดข้นตามต้องการ ปิดแก็ส แล้วพักให้เย็น

ระหว่างนี้ก็ไปทอดเต้าหู้ ..วันนี้พลอยศรีใช้ เต้าหู้ 2 ก้อน หั่นเป็น 3 เหลี่ยม และเอาแป้งมันโรยนิดหน่อย เขย่าพอให้แป้งเคลือบชิ้นเต้าหู้ แล้วนำไปทอดในน้ำมันร้อนๆ จนเหลืองดี ก็ตักขึ้น

*** ไม่เคลือบแป้งมันก็ได้ .. แต่พอเคลือบแล้วมันไม่ติดกระทะ และชอบที่ผิวมันจะกรอบๆ

แค่นี้เองค่ะ …ไม่มีอะไรมาก พอเราได้เต้าหู้ทอดแล้วก็จัดเรียงใส่จาน จะหั่นเพิ่มเติมอีกก็ได้ หรือจะเสิร์ฟไปทั้งชิ้นก็ไม่ผิดอะไร

พลอยศรีชอบหั่นอีกที พอราดน้ำจิ้มลงไปมันจะชุ่มฉ่ำ อิอิ …

น้ำจิ้มที่เย็นแล้ว เราจะกินก็ตักใส่ถ้วย โรยถั่วคั่วบด โรยพริกป่น โรยผักชี …แล้วบีบมะนาวลงไปเล็กน้อย เพิ่มความเรี้ยวและเพิ่มกลิ่นหอมของมะนาว อันนี้คือ ชอบมากเลยค่ะ ..ถั่วและพริกใส่ได้ตามชอบเลย

น้ำจิ้มนั้นเย็นแล้วก็เก็บใส่ขวดแช่ตู้เย็นไว้ได้ พอจะกินก็แค่โรยถั่ว พริกป่น ผักชี บีบมะนาวสด แค่นี้เอง จะทอดเต้าหู้กรอบๆตอนไหนก็สะดวกค่ะ

พลอยศรีซื้อถั่วทอดสำเร็จรูป ที่เป็นซองๆในซุปเปอร์มาเก็ต สะดวกกับชีวิตมากเลยค่ะ

คืนนี้ก็ง่ายๆแบบนี้ รู้สึกเหนื่อยจนไม่อยากจะทำอะไร ไม่อยากจะกินอะไรหนักๆ แต่มันก็หิว มันก็ต้องกิน ฮาฮา ก็จัดไปง่ายๆแบบนี้แหละค่ะ กินเสร็จก็รู้สึกดี สบายตัว สบายท้อง สบายใจ

คนกินมังสวิรัติ กินวีแกน กินได้สบายมาก ไม่ต้องใส่น้ำปลา ไม่ต้องคั้นน้ำมะขามเปียก( เพราะขี้เกียจ) ทำแบบนี้ก็อร่อยนะ ตอนเด็กๆแม่ก็ทำให้กินง่ายๆแบบนี้แหละ กลับมาจากโรงเรียนมีของกินแบบนี้ก็ดีใจจะแย่ เป็นเด็กๆจำได้ กินอะไรก็อร่อย ไม่เคยรู้สึกว่าไม่อร่อยเลย พอโตมาพลอยศรีก็มีนิสัยที่กินได้ทุกอย่าง อร่อยทุกอย่างเช่นกัน ฮาฮา

เวลาที่เราได้กิน ได้คิดถึงวันวาน คิดถึงสิ่งที่พ่อแม่พยายามทำเลี้ยงเรามามันก็เป็นความสุขนะ อย่างน้อยทุกครั้งที่คิดถึงก็รู้ว่าเรามาจากไหน รู้จักรากเหง้าที่แท้จริงของเรา .. ชีวิตที่เติบโตที่บ้านนอก มันมีเรื่องราวมากมายให้รู้สึกอบอุ่นในใจ บ้านเราอาจจะไม่ร่ำรวยมีของดีๆกินทุกมื้อ แต่พลอยศรีก็รู้ว่าเราไม่เคยอดนะ เรามักจะมีของกินแบบนี้อยู่เสมอแหละ ดูง่ายๆ ดูเป็นของราคาถูกๆ แต่สิ่งนี้ตอนนั้นแม่ก็ทอดเลี้ยงเรามา และเราก็เคยอร่อย เคยมีความสุขกับมันมากมาย มาวันนี้ทำไมเราจะมีความสุขอีกไม่ได้เล่าเนาะ อิอิ

คืนนี้ต้องจบเอาไว้เท่านี้ บันทึกผ่อนคลาย บันทึกของอาหาร บันทึกรำลึกความหลัง บันทึกแห่งความทรงจำ บันทึกความสุข ..สุขใจ ยิ้มกว้าง สวัสดีค่ะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s