ผัดยอดมะระแม้ว (แบบอินเดีย)

สวัสดีค่ะ วันนี้พลอยศรีทำเมนูง่ายๆและชื่นชอบเป็นส่วนตัว เลยอยากจะนำมาบันทึกเอาไว้ เผื่อมีคนอยากลองทำตามดูบ้าง

เมนูนี้ เป็นการผัดยอดมะระแม้วค่ะ แต่ว่าเป็นการผัดแบบคนอินเดียเนปาลหรือทิเบตทำ คือก็ไม่ทราบแน่ชัด แต่ว่าจะหากินได้ทั่วไปแถวๆสิกขิม กังต๊อก แถวๆนั้น และที่พลอยศรีบอกว่าเป็นแบบอินเดียก็เพราะ สิกขิมอยู่ในประเทศอินเดีย แต่คนที่นั่นส่วนใหญ่จะเป็นเชื้อสายเนปาลหรือทิเบตเป็นส่วนมากนะ

พลอยศรีได้เมนูนี้มาจากการดูสารคดีการท่องเที่ยว การใช้ชีวิตของชาวท้องถิ่น อาหารการกินต่างๆรวมถึงวิธีการปรุง ในช่วงโควิดล๊อกดาวน์ ช่วงนั้นออกท่องเที่ยวทางทีวีกันหนักมาก เที่ยวกันแทบทุกวัน  รู้สึกดีมากเลยที่ว๊าปไปที่นั่นที่นี่สถานที่ต่างๆที่เราอยากจะไปโดยไม่ต้องเหนื่อยเดินทางและไม่ต้องเสียสตางค์ด้วย อิอิ มีความสุขล้นเหลือเลยและก็จดรายชื่อสถานที่ต่างๆที่ชื่นชอบเป็นพิเศษ วันนึงเมื่อพร้อมเราจะไป จะกินอะไรทำนองนั้น

เอาหละ กลับมาที่เรื่องการผัดยอดมะระแม้วกันดีกว่า ..มันมีเรื่องอยู่ว่า นักท่องเที่ยวจอดแวะร้านริมทางที่ขายผักมากมายเพื่อให้ดูว่าชาวบ้านเค้าขายอะไรกัน ก็เห็นยอดมะระแม้วแต่ไม่เคยกิน คนขับรถและไกด์ก็บอกว่าซื้อไปได้ ให้โรงแรมเค้าปรุงให้ได้ ถ้าโรงแรมไม่ทำคนขับรถก็ทำได้ ไกด์ก็ทำเป็น ..และก็พาไปจอดริมทางเพื่อดูต้นดูยอดที่ชาวบ้านเค้าปลูกเอาไว้ด้วย มันคือ ยอดมะระแม้ว มีลูกด้วย นักท่องเที่ยวก็ซื้อมาทั้งลูกทั้งยอด

พลอยศรีก็ตื่นเต้นมาก ฉันรู้จักผักอันนี้เธอ ฉันชอบกิน ฉันซื้อมาทำบ่อยๆไง แต่เราผัดแบบไทย แบบจีน คือผัดกับน้ำมันหอยบ้าง หรือผัดกับกระเทียมเฉยๆ เอาหละ!! วันนี้จะได้ดูการผัดแบบอินเดีย ว่าและก็ขำกันสองคน ..

พอไปถึงที่พัก ถึงเวลาปรุงอาหาร ที่โรงแรมก็เปิดครัวให้เข้าไปถ่ายทำ สิ่งที่เห็นเค้าทำเค้าใส่ก็มีดังนี้

  • ยอดมะระแม้ว หั่นท่อนขนาดนิ้วก้อย 1 กำ
  • หอมแขกซอย 1 หัวขนาดกลาง
  • มะเขือเทศหั่นเสี้ยว 1 ลูกขนาดกลาง
  • พริกขี้หนูผ่าครึ่ง ตามชอบ
  • ผงขมิ้น 1/4 ช้อนชา
  • เกลือ ปรุงรส
  • น้ำมันสำหรับผัด 1-2 ช้อนโต๊ะ

เครื่องปรุงมีเท่านี้เองค่ะ วิธีทำก็แสนง่าย ดังนี้

ตั้งกระทะ ใส่น้ำมันลงไป พอน้ำมันร้อนใส่หอมซอยลงไปผัด พอหอมสุกใสวาวๆ เริ่มเปลี่ยนสี ก็ใส่มะเขือเทศ และพริกขี้หนูลงไป ผัดจนมะเขือเทศสุกเละ เป็นเนื้อเดียวกัน

จากนั้นก็ใส่ผงขมิ้น และเกลือลงไป ผัดให้เข้ากันอีกที .. จะเติมน้ำนิดหน่อยก็ได้ถ้ากลัวว่าจะไหม้

ผัดให้เข้ากันจนเห็นว่าเครื่องผัดแตกมันเล็กน้อย( แปลว่าทุกอย่างสุกแล้ว) ก็ใส่ผักลงไป และผัดจนผักสุกนิ่ม พอสุกมันจะหดหายไปเหลือนิดเดียว

แค่นี้เองค่ะเสร็จแล้ว ไม่ยากเลย .. ตอนที่เห็นก็ไม่รู้นะว่ามันจะอร่อยไหม ดูผักขยุ้มๆเหลือนิดเดียว และเค้าก็ตักใส่ถ้วยเล็กๆเสิร์ฟแบบอินเดีย คือจะมีถาดข้าวและถ้วยแกงเล็กๆรายล้อม แต่ละถ้วยก็มีกับข้าวประมาณสองช้อนแกงได้ แต่มีหลากหลายก็อิ่มสมบูรณ์ในหนึ่งมื้อทั้งคาวหวาน

ดูผักเหี่ยวๆ ดูมีสีเหลืองหม่นๆของขมิ้น และมะเขือเทศเละๆ แต่คนที่กินก็เอ่ยปากชมตลอดว่าอร่อยมากให้คะแนน9เต็ม10 ต้องกินนะ ถ้ามีโอกาสให้ทำ ถ้ามาสิกขิมให้กิน พลอยศรีก็เลยคิดว่าชั้นต้องลองดูสักที

ก็ตามสไตล์ค่ะ วันเสาร์ไปซุปเปอร์มาเก็ต ผักชนิดนี้มีวางขายตลอด เราชอบเป็นทุนเดิมอยู่แล้วก็ไม่เคยที่จะละเลย เอามาผัดน้ำหอยบ้างกินกับข้าวต้ม เอามาผัดกับกระเทียมบ้างในวันที่ต้องการมีผักเสริมแบบคลีนๆคู่กับอาหารอย่างอื่น หรืออย่างวันนี้ คือ เอามาผัดเป็นกับข้าวจานเดียวใส่หอม ใส่มะเขือเทศ จบในจาน

ตั้งแต่ดูมาเมื่อสองปีก่อน ก็ทำบ่อยอยู่นะ แต่ไม่เคยคิดบันทึกอะไร เพราะคิดว่ามันดูแปลกๆเละๆ แต่วันนี้ไม่มีอะไรจะเล่าไง ฮาฮา ก็เลยไหนๆจะผัดก็เอาเถอะ ถึงมันจะดูเละๆแต่ว่ามันก็คือสิ่งที่เรากิน และเราก็ชอบซะด้วย และมันก็เป็นอาหารท้องถิ่นที่คนสิกขิม คนกังต๊อกเค้ากินกันปกติ ถึงมันจะดูแปลกจากสิ่งที่เราคิด ถึงมันจะไม่สวยงามตา แต่ว่ารสชาติมันดีไง และเราก็ชอบกินเพราะว่ามันอร่อย

รสชาติจะกลมกล่อม เปรี้ยวอมหวานเผ็ดตามพริกที่เราใส่ เครื่องปรุงไม่เยอะ กินแล้วถูกใจ สบายใจ ก็เลยทำเรื่อยๆ ..

เมนูนี้ผู้ชายไม่กิน เพราะเค้าก็ยังติดอาหารอินเดียใต้ ที่กินผักอยู่ไม่กี่ชนิด ปรุงอยู่ไม่กี่แบบ แต่พลอยศรีจะชอบกินชอบลองทุกอย่าง เวลาเห็นอะไรมาและเรากินได้ก็เลยจะเอามาลองทำดู ถ้าชอบก็ทำต่อไม่ถูกปากก็จบไปเท่านั้นเอง

วันนี้ก็ประมาณนี้แหละค่ะ ผัดยอดมะระแม้วแบบอินเดีย แบบชาวสิกขิม อ้อๆ ไก่ผัดกับลูกมะระแม้วก็อร่อย ทำง่ายๆเช่นกัน คือเอาไก่ซอยบางๆ ผัดกับขิงและกระเทียมสับจนไก่ใกล้สุก แล้วจึงใส่มะระแม้วที่หั่นบางๆลงไปผัดเข้าด้วยกัน ปรุงรสด้วยเกลือ และซอสซีอิ้ว ผัดๆแค่นี้เอง (แต่ยังไม่เคยทำ ซื้อมะระแม้วมาทีไร เอาไปผัดไข่ทุกที อิอิ)

วันจันทร์ผู้ชายทำงานที่บ้าน เราก็ทำข้าวบริยานีที่เค้าชอบ ส่วนตัวเราก็กินข้าวสวยกับผัดยอดมะระ ง่ายๆ สบายๆค่ะ อยู่ด้วยกันแต่เราก็สุขใจแม้เราจะกินต่างกัน คริคริ

แถมท้ายด้วย กล้วยทอดแบบชาวเกลาลา คือ กล้วยสุกชุบแป้งหนาๆ ทอดแล้วแป้งห่อหุ้มกล้วย เสิร์ฟคู่ชาหรือกาแฟ ..ซึ่งชาวเกลาลาจะใช้กล้วยงวงช้างหั่นตามยาวครึ่งลูก ..แต่พลอยศรีหั่นแฉลบเป็นท่อนสั้นๆ เพราะใช้หม้อใบเล็กๆทอด ถ้าหั่นตามยาวต้องทอดในกระทะและจะเปลืองน้ำมันมาก พอทอดในหม้อ ก้นลึกทำให้น้ำมันสูงท่วมกล้วยง่าย ประหยัดน้ำมัน และเราก็ต้องปรับขนาดกล้วยตาม อิอิ รูปทรงต่างแต่รสชาติยังคงเดิม

วันนี้ต้องไปแล้ว สุขใจได้มาบันทึก อีกหนึ่งเมนูที่ได้จากการท่องเที่ยว … เค้าบอกว่าถ้าเราออกไปเที่ยวเราจะได้รับประสบการณ์ใหม่ๆ ทั้งผู้คน อาหาร และวัฒนธรรม ..วันนี้พลอยศรีก็เอาประสบการณ์ที่ได้รับมาแบ่งปัน อิอิ อาหารที่เห็นแต่ไม่ได้ลองกิน ก็เอามาลองทำ และก็ดันติดใจได้เมนูใหม่ๆมาเล่าสู่กันฟัง ..ดีใจ อยากบอกว่า ยอดมะระแม้วไม่ต้องผัดกับน้ำมันหอยก็ได้ ไม่ใส่กระเทียมก็ไม่เป็นไร ถ้ามีมะเขือเทศกับหอมแดงลองเอามาผัดดูสิ

สุขใจ ยิ้มกว้าง สวัสดีค่ะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s