เก็บขยะออกจากบ้าน บ้านโล่ง ใจก็เบา

วันนี้พลอยศรีได้ฤกษ์ทำความสะอาดบ้านขนานใหญ่เสียที เพราะรู้สึกว่ามองไปทางไหนก็รกตา

บ้านของเรา เราเลือกจัดให้เป็นแบบมินิมอลสไตล์ คือ พยายามซื้อของเข้าบ้านเฉพาะสิ่งที่คิดว่าจำเป็นต้องใช้จริงๆเท่านั้น

สมัยก่อนพลอยศรีจะเป็นประเภท อยากได้อะไรก็ซื้อ เห็นอะไรคิดว่าสวยก็ซื้อ คิดว่าวันนึงจะต้องใช้ก็ซื้อ แต่เดี๋ยวนี้เก่งมากแล้วค่ะ คือ จะไม่ซื้อเลยถ้าไม่มีความจำเป็นต้องใช้

ซื้อเฉพาะที่เราใช้งานจริง เก็บเฉพาะของที่เราใช้จริงๆ อะไรที่เป็นส่วนเกินก็เก็บออกให้หมด เสื้อผ้าเห็นสวยๆ รู้สึกว่าอยากได้นะ เผื่อไปงานนั้น งานนี้ เดี๋ยวนี้จะมองเฉยๆ และสามารถซื้อที่แบบเรียบง่ายใส่ซ้ำได้ ถ้าเป็นงานพิเศษที่ต้องซื้อใหม่จึงค่อยไปหาซื้อให้เหมาะสมเอา

เดี๋ยวนี้เน้นแขวนเสื้อผ้าอย่างเดียวไม่พับ คือ เลือก เหลือเอาไว้ให้พอใส่ ที่ใส่จริงๆคือที่แขวนอยู่ ที่พับคือส่วนเกิน เก็บบริจาคไปเลย .. เมื่อก่อนทั้งแขวนก็แน่น ทั้งพับก็เต็มดูเยอะแยะไปหมด แต่จะไปไหนทีไม่มีเสื้อผ้าจะใส่ เดี๋ยวนี้ดีงาม มองเห็นบนราวว่าเรามีอะไร จะใส่อะไรก็ใช่และชอบ ไม่เน้นแฟร์ชั่นอีกต่อไป ถ้าเก่าเกินเบื่อก็โละ ตู้ก็ไม่ล้น ตู้หายใจได้ ฮาฮา

เริ่มอายุมากขึ้น ก็เริ่มอยากใช้ชีวิตแบบเรียบง่าย ทำอะไรให้ง่ายๆเข้าไว้

ในส่วนของบ้านก็เช่นกัน พลอยศรีก็เลือกให้บ้านเป็นแบบเรียบๆ โล่งๆ มองแล้วโปร่งๆ ไม่รกรุงรัง ไม่มีของสะสมมากมายเกินความจำเป็น

แต่งบ้านให้เป็นแบบมินิมอลโทนขาวดำ และเน้นเฟอร์นิเจอร์คุณภาพดีแค่พอที่ใช้งาน ปล่อยพื้นที่ส่วนอื่นให้โล่งๆเพื่อเน้นความคล่องตัว ในส่วนครัวก็เช่นเดียวกัน

นับเป็นความโชคดีของพลอยศรีที่ผู้ชายไม่ค่อยสนใจอะไรในบ้านมากนัก งานบ้านก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพลอยศรีจัดการ ก็เลยทางสะดวกเวลาที่จะเก็บของที่ไม่ตัองการออก

และมาวันนี้ก็อย่างว่าค่ะ ได้ฤกษ์ทำความสะอาดบ้านเสียที เก็บขยะออกไปสองถุงใหญ่ๆ

ขยะส่วนมาก คือ กล่องของ กล่องขนม กล่องผลิตภัณฑ์ต่างๆที่เราซื้อมาและเก็บกล่องเอาไว้ก่อน     เดี๋ยวค่อยทิ้ง เวลาผ่านไปมันก็ตั้งอยู่อย่างนั้น เป็นที่สะสมของฝุ่นละออง

ถุงกระดาษเวลาที่เราไปซื้อของเค้าใส่มา เราก็เก็บเอาไว้ก่อน พอนานๆเข้ามันก็เยอะ เกินความจำเป็นที่จะใช้ก็รกตา เกะกะบ้าน เปลืองพื้นที่อีกต่างหาก

วันนี้เก็บออกหมดเลยค่ะ และถือคติว่า เบา คือ สบาย ครัวเราใช้ทำอาหาร ห้องนอนมีไว้นอน มองโล่งๆ แล้วโปร่งตา และเบาใจสุดๆค่ะ มันก็แปลกดีนะ มันไม่รู้สึกเราเป็น “เดอะแบก”

พลอยศรีทิ้งบ่อยๆ เมื่อก่อนจะทิ้งทุกๆหกเดือน เดี๋ยวนี้เริ่มเก็บถี่ขึ้น ลดลงมาสามเดือนบ้าง สองเดือนบ้าง แต่ในขณะเดียวกันเห็นอะไรที่ไม่ใช่ไม่ใช้ขยะจริงๆ ก็ทิ้งเลย

ของที่ใช้ไม่บ่อย นานๆทีแต่จำเป็น คือเก็บลงกล่องใสให้มองเห็น เพื่อป้องกันฝุ่น และยังสะดวกหยิบด้วย มันอาจดูไม่สวยงามไม่แพง แต่มันสะดวกกับชีวิตและประหยัดทั้งแรง และเงิน

จากที่บ้านเคยไม่เป็นระเบียบ ตู้เสื้อผ้าไม่เคยหายใจ ครัวที่มีของเกะกะ สารพัดที่คิดว่าจะใช้ เดี๋ยวนี้ โล่งๆ และพบว่า สองสามปีที่เก็บออก เราก็ไม่เดือดร้อนอะไรนะ มันก็พอใช้ ไม่เคยขาด พอต้ม พอแกง ฮาฮา สะสม เป็นเดอะแบก แบกหม้อ แบกกระทะ แบกกล่อง แบกถุง แบกผ้า แบกของกระจุกกระจิก เอาไว้ต้องนาน

วันนี้ไม่มีอะไรค่ะ แวะมาเล่า ฮาฮา พอบ้านโล่งๆ ทำความสะอาดก็ง่าย มันก็เลยสุขใจ

บ้านคือสถานที่ปลอดภัย สถานที่สบายใจ ไม่ว่าจะนั่งจะนอน ออกไปไหน เหนื่อยล้าอะไรมา เปิดประตูเข้ามาแล้ว สดชื่น ปลอดโปร่ง มันก็โล่งใจ ไม่อุดอู้ ไม่อึดอัด ไม่คับแคบ ไม่เครียด อิอิ

สุขใจ ยิ้มกว้าง สวัสดีค่ะ

4 Comments

  1. จัดเรื่องขวดแอลกออล์ ครีมบำรุง กระเป๋ากระจุกกระจิก ออกไปได้เยอะเลยค่ะ
    เหลือแค่ที่ใช้จริงๆ โล่ง เบา สบายมากกกกก (เบาทั้งกายและใจ)
    มีเวลาจะไปจัดเรื่องเสื้อผ้า กล่องอาหาร บลาๆๆๆ ต่อ… ลุยค่า 🙂

    Like

  2. มีเรื่องจานชามช้อนอีกค่ะ ใช้เวลากับการเก็บเข้าที่นาน เพราะหยิบของใหม่มาใช้เรื่อยๆ ทาน 3 มื้อ 2 คนกับคุณแม่ ทานแล้วล้างคว่ำในที่คว่ำจาน จะทานมื้อต่อไปก็หยิบอันใหม่มาใช้อีก พอค่ำมา หมดวันก็เยอะสิคะ ตอนนี้เลยบอกคุณแม่ว่า เราเอาที่เราล้างไว้น่ะ มาใช้ 1 วัน เราก็ใช้กันแค่จานกับช้อนแค่ชุดเดียว กำลังอยู่ในช่วงทดลองค่ะ ทำชีวิตให้ง่ายเข้าไว้ สบายใจที่ซู้ดดดด 🙂

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s