สวัสดีค่ะ วันนี้พลอยศรีจะมาเล่าเรื่องราวการไปเที่ยวไร่องุ่นที่เมืองคัมบัม รัฐทมิฬนาฑูในประเทศอินเดีย สืบเนื่องมาจากเมื่ออาทิตย์ที่แล้วพลอยศรีไปอินเดียตามที่เล่าไว้ในบันทึกก่อนหน้า การไปครั้งนี้ก็เหมือนกับทุกๆครั้งที่ไป คือ ผู้ชายไปทำงาน ส่วนพลอยศรีเป็นผู้ติดตามเป็นเพื่อนร่วมทาง ทริปนี้เราเดินทางไปกันหนึ่งสับปดาห์ แต่ว่าไปเที่ยวหลายเมืองมาก ปกติครั้งก่อนๆที่ไปเรามักจะอยู่กันแต่ในเมืองโคชิน เมืองเศรษฐกิจหลักของรัฐเกรละ ถ้าออกไปนอกเมืองก็จะไปที่เมืองเล็กๆชื่อว่าเมืองกุตติกานัม อยู่ในเขตอำเภออินดักกี้ จะใช้ระยะเวลาการขับรถไปก็ประมาณสามชั่วโมงครึ่งถึงสี่ชั่วโมงไม่เกินนี้ ซึ่งปีนี้ไปค่อนข้างบ่อยเพราะผู้ชายมีโปรเจคที่ต้องดูแล เราจึงเดินทางไปตรวจงานกันทุกๆสามเดือน ครั้งนี้ก็เช่นกัน เราก็ไปเหมือนทุกๆครั้ง คือ…

สวัสดีค่ะ พลอยศรีกลับมาแล้ว หายไปเป็นสิบวันเลย คราวนี้หายไปอินเดียมาค่ะ กลับมาครั้งนี้ก็ได้เมนูใหม่ติดตัวกลับมาอีกแล้ว ติดใจมากจนต้องรีบทำ รีบบันทึกเอาไว้กันลืม เมนูนี้เป็นเมนูเนื้อทอดนะ ตอนนี้กำลังฮิตเลยไปที่ไหนก็เจอ อันที่จริงพลอยศรีก็กินเมนูเนื้อทอดของเค้าหลายที แต่ก็ทั่วๆไปแหละ แต่คราวนี้เพื่อนสั่งมาและบอกว่าเธอต้องลองนะ เด็กๆที่บ้านคลั่งไคล้กันมาก ตอนนี้ที่เกรละกำลังป๊อปปูร่า พอพลอยศรีได้ลองชิม ก็ถึงกับตาลุกโอ้โฮเลยทีเดียว มันอร่อยอ่ะ ถึงบางอ้อเลยว่าทำไมคนรุ่นใหม่ถึงชอบ เนื้อทอดกรอบมีรสเผ็ดร้อนจากพวกผงมาซาร่า และมีพริกบดหยาบเกาะอยู่ทั่วชิ้นเนื้อ…

สวัสดีค่ะ วันนี้วันดีพลอยศรีมีความสุขมากมาย เหตุผลก็คือ เมื่อวานออกไปหาซื้อเครื่องปรุงสำหรับพาไปปรุงอาหารที่อินเดียได้ครบถ้วน หลายๆคนอาจจะงง หรือไม่ก็หัวเราะที่พลอยศรีจะไปอินเดียแต่ละที ทำไมต้องดูวุ่นวายกับเรื่องราวของอาหารการกินทุกที ในขณะเดียวกันก็มีผู้คนมากมายที่ไปอินเดียแล้วเค้าก็ชอบไปหาลองกินอาหารอินเดียกัน พลอยศรีก็มีกินข้างนอกเหมือนเค้านั่นแหละ แต่ว่าไปบ่อยๆ กินทุกมื้อบางทีมันก็ไม่ไหวเหมือนกันนะ เดี๋ยวนี้เลยพกเครื่องปรุงเอาไปทิ้งไว้เลย ออกข้างนอกก็กินข้างนอก อาหารท้องถิ่น เข้าบ้านเราก็ทำอาหารได้ตามใจปราถนา พืชผักอะไรมีหาได้ทั่วไปเหมือนบ้านเรา ถ้าคนที่อ่านเรื่องราวของพลอยศรีมาแต่ต้นจะรู้ว่า พลอยศรีเป็นคนง่ายๆ กินอะไรก็ได้ จะไม่วุ่นวาย…

สวัสดีค่ะ วันนี้พลอยศรีมีเรื่องราวอาหารมาเล่าสู่กันฟังอีกแล้ว เมนูวันนี้คือไก่ฝอย หรือไก่หวาน แต่ว่าหวานน้อย พลอยศรีเพิ่งเคยทำครั้งแรกเลยในชีวิต แต่ว่าผลออกมาดีเกินคาด ดีใจมากๆ ที่ทำออกมาได้ไม่เสียของ และเพื่อนๆออกปากชมว่าอร่อย ทุกอย่างกำลังดีไปหมดเลย เรื่องหวาน เรื่องเค็ม กินกับข้าวร้อนๆ หรือข้าวเหนียวนึ่งก็เหมาะเจาะไปหมด คนทำก็หน้าแป้นเลยค่ะ ก่อนที่จะไปดูถึงกระบวนการทำ พลอยศรีก็ต้องบอกเล่าสักหน่อยว่าทำไมถึงคิดทำ เรื่องมีอยู่ว่า กลับไปไทยครั้งนี้ได้ซื้อหมูฝอยมาหนึ่งกล่อง…

วันนี้พลอยศรีกินขนมไทย ทับทิมกรอบใส่ขนุน และคิดถึงเมื่ออาทิตย์ที่แล้วได้มีโอกาสไปช่วยพี่ผู้ใหญ่ทำขนมไทยออกงาน ขนมวันนั้นคือขนมต้ม ทำออกงานเลี้ยงกลางคืนของสำนักงานการท่องเที่ยว เค้าสั่งขนมไทยหลากหลาย ใครถนัดอะไรก็ทำไป พี่ผู้ใหญ่รับงานขนมต้มมาหนึ่งร้อยห่อ พลอยศรีว่างงานค่ะ ก็ไปช่วยกันทำ ชอบไปช่วยนะ เพราะว่าเราได้เก็บเกี่ยวประสบการณ์เล็กๆน้อยๆคิดซะว่า “รู้ไว้ใช่ว่า ใส่บ่าแบกหามเนาะ” เรื่องเงินทองอะไร ไม่สนใจ เรื่องได้กินยิ่งไม่สน เพราะทำเองได้ แต่การเรียนรู้ว่าต้องทำอะไร ยังไง…

สวัสดีค่ะ วันนี้พลอยศรีมาดึกๆ ก็ตั้งใจว่าจะนอนแหละแต่ตายังค้างอยู่ เลยคิดว่าแก้ปัญหาด้วยการมาเปิดบันทึกและกัน สองวันที่ผ่านมาลืมแวะมาดูเลย วันนี้นึกได้เลยย่องเข้ามาหน่อยก็แล้วกัน ฮาฮา วันนี้จะมาเล่าเรื่องราวของสเต๊กเนื้อส่วนสะโพกล่าง หรือบางคนก็เรียกทับศัพท์ไปเลยว่า Topside พลอยศรีชอบซื้อส่วนนี้มาทำ เพราะมีเนื้อแดงหนาแน่น และมีมันแทรกน้อย เวลากินแล้วได้รสเนื้อจริงๆ บางคนก็ชอบส่วนอื่นๆ ที่มีมันหนาๆก็ว่ากันไปเนาะ แต่ถ้าวันไหนพลอยศรีอยากจะกินสเต๊กขึ้นมาก็จะเลือกหยิบส่วนสะโพกล่างนี้แหละค่ะ กินไม่บ่อยนัก นานๆที พยายามหลีกเลี่ยงเนื้อแดง…

สวัสดีค่ะ วันนี้พลอยศรีมีเรื่องราวอาหารรสมือพ่อ ที่ให้เราพยายามทำเองยังไงมันก็ไม่ใกล้เคียง อาหารของพ่อ เป็นอาหารง่ายๆ ที่หาผักรอบๆบ้านริมคูคลอง และเอามาผัดเอามาปรุงเป็นกับข้าวให้เราลูกหลานกิน พลอยศรีกลับบ้านทีไรก็จะได้กินอาหารอร่อยๆ จากฝีมือพ่อทุกวัน แม้บางทีจะหนักเค็มไปหน่อยก็ตาม แต่รู้สึกว่ากินทีไรก็เนี่ยแหละ รสมือเค้า วันนี้จะเล่าเรื่องราวของผัดสายบัว คือพลอยศรีเป็นคนที่ชอบกินเมนูสายบัวมากๆ เหมือนเป็นผักที่เลี้ยงให้เราเติบโตมาก็ว่าได้ พลอยศรีโตมากับผัดสายบัว แกงส้มสายบัว สายบัวดองจิ้มน้ำพริก และมาสมัยนี้ก็มียำหลายบัวเพิ่มเข้ามา สมัยเด็กๆ…

สวัสดีค่ะ วันนี้พลอยศรีมีเรื่องราวที่ปลื้มปริ่มใจอีกเรื่องที่อยากนำมาบันทึกเก็บไว้ ตอนแรกก็คิดๆอยู่นะว่าจะเล่าหรือไม่เล่าดี เพราะเรื่องของศาสนาเป็นเรื่องส่วนบุคคล เป็นเรื่องที่อ่อนไหวง่าย บางคนก็เห็นด้วย บางคนก็ไม่เห็นด้วย เราก็จะกลายเป็นคนบาปไปโดยไม่รู้ตัว ถ้าเผลอเล่าอะไรไปและขัดหรือค้านกับความรู้สึกของคนอื่นให้เข้า และเค้าเผลอตำหนิติเตียนออกไป เอาเป็นว่า เรื่องนี้เป็นความรู้สึกดีๆของพลอยศรีก็แล้วกันนะคะ ขอน้อมรับความผิดพลาดเอาไว้แต่เพียงผู้เดียวถ้าหากไปกระทบความรู้สึกใครให้ไม่สบายใจ เรื่องมีอยู่ว่า ลูกพี่ลูกน้องของพลอยศรีได้บวชพระก่อนเข้าพรรษาและเค้าก็เชิญเราไปนั่นแหละ แต่ว่าพลอยศรีติดเรื่องวีซ่าไม่สามารถเดินทางออกนอกประเทศได้ จนกว่าจะได้รับสติกเกอร์มาติดในเล่ม เราก็ยื่นก่อนงานตั้งสองเดือน ได้รับหลังงานบวชจบไปแล้วหนึ่งเดือน ฮาฮา…

สวัสดีค่ะ วันนี้วนมาอีกแล้วกับเมนูต้มจืดเต้าหู้ไข่ ใส่ผักกาดขาว พลอยศรีกินบ่อยมากเลยนะเนี่ย รู้สึกว่ามันคือเมนูที่ง่าย และกินได้ตลอดไม่เคยเบื่อเลยค่ะ วันนี้ก็เหมือนเดิม คือ ไม่ใส่หมูสับไก่สับ แต่ใช้ลูกชิ้นปลาแทน และเมื่อวานนี้ทำยำไข่ดาวใส่เห็ดหูหนูขาว ซึ่งได้แช่เห็ดไว้ดอกใหญ่แต่ใช้ไปแค่ครึ่งดอก ที่เหลือเก็บแช่เย็น วันนี้เลยถือโอกาสกำจัดเสียให้จบสิ้น สนุกดีนะคะ เมนูต้มจืดที่ทำเองแบบง่ายๆ กินเองคนเดียว พลอยศรีก็เลยใส่มันทุกอย่างที่อยากจะใส่แบบไม่ต้องแคร์ใคร เอาเห็ดหูหนูขาวมาใส่ลงไปด้วย และยังไปค้นลังสเบียงกรัง…

สวัสดีค่ะ พลอยศรีมาแล้ว หายไปนานเกินครึ่งเดือน ว้าวุ่นเลย ฮาฮา มีเพื่อนคนหนึ่งได้ทักมาถามพลอยศรีว่าน้องไม่เขียนบล๊อกแล้วเหรอ พลอยศรีตกใจเลย ตายแล้ว.. นี่ฉันหายไปนานจริงๆจนคนตามเลยเหรอ เวลาเดินทางแต่ละทีมันก็มีเรื่องราวมากมาย ทั้งสนุกสนานกับเรื่องราวใหม่ๆที่ได้พบเจอ และเหนื่อยล้าเนื่องจากสังขารที่เริ่มร่วงโรย เราก็เลยล้าติดพันนานไปหน่อย ตั้งใจว่าจะเปิดบันทึกตั้งหลายวันแล้ว แต่ใจก็ไม่พร้อมสักที เพราะตั้งแต่กลับมาจากไทยสองสามวันที่ผ่านมาก็มีงานสังคมของผู้ชายติดๆกันสองวันเลย พอจะว่างเว้นให้เอนหลังก็มีนัดพบเพื่อนที่รอคอยกันตั้งกะต้นเดือนที่แล้ว สรุปว่าพลอยศรีก็เดินสายรายวันค่ะ วันนี้ฤกษ์งามยามดีแล้ว พักผ่อน…

สวัสดีค่ะ วันนี้พลอยศรีมาส่งเสียงทักทายอีกครั้ง ช่วงสองวันนี้ลืมบันทึกไปเลยเพราะยุ่งๆกับการเตรียมงานเปิดบ้านรับแขกประจำปีผู้ชาย งานที่ว่านี้คือ งานโอนัม เป็นงานเฉลิมฉลองฤดูเก็บเกี่ยวของชาวรัฐเกรละที่อินเดียใต้ เป็นอาหารมังสวิรัติที่นำเอาสารพัดผักมาปรุงแล้วเสริฟบนใบตอง ซึ่งพลอยศรีก็ทำติดต่อกันมาหลายปีแล้ว ตอนแรกคิดว่าปีนี้จะไม่ทำ แต่ผู้ชายก็ร่ำร้องว่าให้ทำ และก็ไปเชิญแขกเรียบร้อย บอกพลอยศรีว่าเชิญคนแล้วนะ ประมาณแปดคนไม่รวมเรา … นี่คือวิถีของผู้ชายบ้านนี้แหละ คือ ถ้าเค้าคิดว่าจะทำอะไร เค้าจะมุ่งมั่นและไม่เปลี่ยนใจ นอกจากมีเหตุอะไรฉุกเฉินมาตัดหน้าแบบไม่สามารถเลี่ยงได้ นั่นคือยังไงพลอยศรีก็ต้องทำ…

สวัสดีค่ะ พลอยศรีกลับมาทักทาย ตอนนี้หายบ่อยอีกแล้วเพราะช่วงนี้มีกิจกรรมให้ทำ มีเรื่องให้ไปอยู่เรื่อยๆ แต่พลอยศรีก็ยังเป็นพลอยศรีคนเดิม ที่ทำอาหารกินในบ้านทุกวัน อย่างน้อยวันละหนึ่งมื้อที่ต้องเปิดเตา วันนี้ไม่มีอะไรมาเล่าสู่กันฟังมากนัก ก็เอาภาพอาหารมาฝากไว้ก็แล้วกัน คริคริ อาหารของพลอยศรีจะเน้นเป็นเมนูที่เรียบง่าย ทำได้ไม่ยุ่งยากแต่จะทำเฉพาะสิ่งที่อยากจะกิน ส่วนของผู้ชายนั้นอาหารเค้าเป็นเซ็ตประจำวันก็ทำซ้ำๆยังไม่ค่อยมีอะไรใหม่ๆมาบันทึกเลย เอาหละ เรามาเริ่มเปิดกันด้วยเมนูสามชั้นคลุกผงหม่าล่าก่อนเลยและกัน อาหารจานนี้เกิดขึ้นมาเพราะความอยากกิน เดี๋ยวนี้ไปทางไหนก็หม่าล่าเต็มไปหมดเป็นพวกชาบูหม้อไฟ เอาเนื้อหมูสดๆลงไปลวก ซึ่งพลอยศรีจะไม่ค่อยชอบกินสักเท่าไหร่ ตามที่เคยเล่าเอาไว้เรื่อยๆคือ…

สวัสดีค่ะ วันนี้พลอยศรีนำเรื่องราวอาหารอินเดียมาบันทึก เมนูนี้มีชื่อว่าแกงไข่ต้มใส่กะทิ เป็นเมนูที่พบเห็นได้ทั่วไปที่รัฐเกรละ (เกลาร่า)นะคะ ซึ่งเมนูนี้ปกติเค้าจะทำเสิร์ฟคู่กับขนมจีน(Idiyappam) หรือไม่ก็อัปปำ (Appam)ในตอนเช้า อัปปำ ก็จะมีลักษณะคล้ายๆกับขนมถังแตกบ้านเรานั่นแหละ แต่ไม่ใส่มะพร้าวไม่ใส่งาคั่วและน้ำตาลเท่านั้นเอง เป็นแป้งนุ่มๆฟูเท่านั้น เอามาจุ่มจิ้มกับแกงไข่ คือ อร่อยเข้ากันดีทีเดียวค่ะ หรือ ขนมจีนของเค้าก็คล้ายเส้นหมี่นุ่มๆของเรา ต้องขออภัยพลอยศรีไม่ได้ถ่ายรูปขนมจีน หรือ อัปปำไว้เลย…

สวัสดีค่ะ วันนี้พลอยศรีมีเรื่องราวของเหล้าท้องถิ่นมาบันทึก คือเมื่อวานได้มีโอกาสดื่มเหล้ากระแช่ครั้งแรก ดื่มแล้วถึงกับต้องร้องว้าว มันอร่อยจังค่ะ ย้อนไปนิด เมื่อหลายอาทิตย์ก่อนพลอยศรีติดธุระเรื่องต่างๆที่ต้องกระทำนอกบ้านต่อเนื่องอยู่หลายวัน และมีพี่ๆหลายท่านพยายามติดต่อให้พบกัน ทานกลางวันกัน แต่พลอยศรีก็ไม่ได้มีโอกาสผ่านไปทางนั้นเลย จึงบอกปัดตลอด ทีนี้เมื่อวานก็มีธุระให้ต้องไปแถวๆบ้านพี่ที่รู้จักกัน เห็นเค้าติดต่อหาแต่เราเงียบไปก็เกรงใจ เสร็จธุระแล้วตอนเที่ยงพอดี เลยโทรหาเค้าว่าอยู่บ้านหรือเปล่าจะแวะเข้าไปหา เพราะคิดว่าถ้าวันนี้ไม่แวะคงอีกนานเลยจะมีโอกาสพบกันนะ เนื่องจาก เราอยู่กันคนละเขตขับรถมาหากันก็ไกลโขอยู่ ถ้าไม่มีธุระปะปังจริงๆ หรือพบกันตามงานต่างๆก็ยากจะได้ตั้งใจไปหากัน…