เฮโหลๆ ใครชอบกินบ้างช็อคโกแลตที่มีรส หรือกลิ่นของเหล้าผสมอยู่บ้าง พลอยศรีชอบมากๆเลยคร้า
ย้อนไปเมื่อสมัยที่พลอยศรีเด็กๆตัวเล็กมาก ตอนสมัยนั้นป้าพลอยศรียังทำงานอยู่ที่กรุงเทพฯ นานๆก็จะกลับมาบ้านยายที และตอนนั้นพลอยศรีก็อยู่ที่บ้านยาย เวลาที่ป้ามาพวกเราเด็กๆจะดีใจกันมากๆ เพราะป้ามาทีไรมีของกินมากมาย เรียกว่าขนหรือหอบขึ้นกระไดบ้านกันไม่ไหวเลย ทั้งผักผลไม้แปลกๆที่เอามาฝาก ทั้งขนมอร่อยๆที่พวกเราไม่เคยได้กินในย่านบริเวณห้างร้านใกล้เคียง
และมีอยู่ครั้งหนึ่งป้าก็มีช็อคโกแลตมาฝาก ป้าเล่าให้ฟังว่าเพื่อนที่ทำงานเค้าไปเที่ยวต่างประเทศและซื้อมาฝาก แต่ป้าเก็บมาให้หลานๆได้ลองกินกัน จำได้ว่ามันอร่อยมากๆ เป็นช็อกโกแลตลูกกลมๆเล็กๆโตกว่าลูกแก้วหน่อย และข้างในมีลูกกลมๆใส่เหล้าใสๆอยู่ พอกัดกินช็อคโกแลตไปตรงกลางลูก น้ำเหล้าก็แตกกระจายในปาก โอ้โฮ อร่อยมากกกก ไม่เคยกินมาก่อนในชีวิต
แต่ป้าก็มีมาแค่กล่องเดียว และต้องแบ่งกันชิมทั้งบ้าน ยังไม่ทันได้พึงพอใจก็ต้องถอยทัพ เพราะยายจะสอนตลอดว่ากินอะไรให้นึกถึงคนหน้าคนหลังบ้าง อย่ากินเสียคนเดียว ต้องเผื่อแผ่กันไป ดังนั้น เจ้าช็อคโกแลตเหล้าก็ติดอยู่ในใจพลอยศรีตลอด
พอเติบโตมาเริ่มทำงานมีรายได้ ก็พยายามมองหานะ แต่ก็ไม่ค่อยเห็นเหมือน พยายามลองซื้อมากินหลายครั้งหลายหน ก็ไม่เจอลูกแก้วเหล้าฝังอยู่ข้างใน ส่วนใหญ่จะเจอก็แต่ช็อคโกแลตบาร์ที่มีแค่กลิ่นหรือรสของแอลกอฮอล์บางๆ และราคาก็แพงสูงลิ่ว ชิ้นไม่ใหญ่โตอะไร แต่ก็พอได้กินประทังความอยากไปชั่วครั้งชั่วคราว
พลอยศรีว่าเจ้าลูกแก้วก็ยังคงมีอยู่แต่ราคาก็คงสูง ก็เลยอาจคลาดสายตาไปก็ได้ เพราะถ้าแพงมากก็จะเดินผ่านให้ชอบมากก็ตามทีเถอะ กลับมากินช็อคโกแลตและกระดกเหล้าตามมันกว่า ฮ่า ฮ่า
ทีนี้เมื่อสองสามปีก่อน ผู้คนหันมาให้ความสนใจกันกับเจ้าช็อคโกแลตสดของยี่ห้อดังจากญี่ปุ่น พลอยศรีก็นั่งมองคนโพสต์กัน และก็นึกอยากจะลองชิมบ้างว่ามันอร่อยขนาดไหนนะ ทำไมใครๆก็ร่ำร้องอยากกิน และจู่ๆ วันนึงผู้ชายก็กลับมาบ้านด้วยขนมญี่ปุ่น จากคนญี่ปุ่นที่มาประชุมที่บริษัท และตามธรรมเนียมเค้าจะมีขนมมาฝากผู้ร่วมประชุม พลอยศรีจึงได้มีโอกาสกินโดยไม่ได้รู้อิโหน่อิเหน่อะไร พร้อมกับลูกพลับแห้งผลใหญ่เท่าฝ่ามืออีกสองผล ช่างโชคดีโดยไม่คาดคิดจริงๆ (พลอยบุญ พลอยฟ้า พลอยฝนผู้ชายอยู่เรื่อยมา)
หลังจากกินแล้ว มันก็คือแค่ช็อคโกแลตนิ่มๆ ละลายในปาก ต่างจากช็อคโกแลตบาร์หรือก้อนๆแข็งๆทั่วไปเฉยๆ พลอยศรีก็ไม่รู้นะว่าเพราะลิ้นไม่ถึงหรือรสนิยมต่ำ พลอยศรีไม่ได้รู้สึกพิเศษอะไรเลยกับความป๊อปปูล่าร์ ที่ผู้คนฝากหิ้วกันเมื่อยามรู้ว่ามีใครที่รู้จักไปญี่ปุ่น อารมณ์ประมาณกับ หลานๆพลอยศรีที่พลอยศรีพาช็อคโกแลตโกดิว่าไปฝาก และหลานคายทิ้ง บอกว่าไม่ชอบ …#@! ฮ่าๆ และร้องขอลูกอมจูจุ๊บอันละ5 บาท บอกว่าหนูชอบอันนั้นมากกว่า แบบนั้นเลย ฮ่า ฮ่า
เอาหละ เมื่อผู้คนเค้าชื่นชมกัน และพอเดินผ่านร้าน พลอยศรีก็มักไปส่องดู โหราคาแพงเว่อร์ พอกลับบ้านก็ลองกดๆดูหาวิธีทำเพราะอยากรู้มันทำอย่างไร ทำไมแพง พอดูแล้วถึงกับตกใจ เห้ย!!…ทำไมมันทำง่ายจัง ไม่รีรอ ตั้งแต่วันนั้นจนวันนี้ ทำมาหลายสิบรอบ ในรอบสองสามปี
ถ้าให้ดูในสูตรหลากหลายในอินเทอร์เน็ต ก็จะมีวิธีทำแตกต่างกันไป แต่ส่วนผสมหลักๆก็มีแค่ไม่กี่อย่าง ช็อคโกแลต วิปปิ้งครีม เนย แค่นั้นเอง พร้อมถาดสำหรับรอง หรือพิมพ์ต่างๆที่ต้องการ
ด้วยว่า ส่วนผสมหลักๆมีดังกล่าวข้างต้น ส่วนเรื่องวิธีการก็หลากหลาย แรกๆพลอยศรีก็ทำตาม ทดลองไป คนนี้คนนั้น แต่ท้ายที่สุดก็เห็นมันออกมาเหมือนๆกัน ส่วนเรื่องสูตรใครจะอร่อยกว่าใคร อันนี้พลอยศรีก็ตอบไม่ได้ เพราะทำอันไหนก็อร่อยดี อิอิ
ในความอร่อย ก็ไม่รู้อีกว่า ไอ้ที่เราว่าอร่อยนั้น แท้จริงแล้วมันอร่อยสำหรับคนอื่นหรือยัง แต่ที่แน่ๆ พลอยศรีมีความสุขทุกครั้งที่ทำ เพราะเราได้กิน และไม่ต้องเสียเงินมากมายได้กินจนจุใจ
พลอยศรีทำบ่อยๆเข้า จากที่กินช็อคโกแลตเปล่าๆ ไอ้ความขี้เมาก็เข้าสิง มันย้อนคิดไปถึงช็อคโกแลตเหล้าที่ป้าซื้อมาฝาก และที่ร้านก็ราคาสูง แต่อยากจะกิน จะทำอย่างไรดี
วันนึงที่ทำก็เดินมาเปิดตู้เหล้าของผู้ชาย และเห็นแจ็คแดเนียวที่มีพลอยศรีก็คว้าไปเลย และตวงเบาๆก่อน ผลออกมาก็อร่อยแต่ไม่ค่อยรู้รสเพราะใส่เล็กน้อย คราวหลังทำอีกก็ใส่กินฟิดิด ผลออกมาไม่ต่างจากแจ็คแดเนียวมากนัก กลิ่นเบาๆไม่ค่อยพอใจในความแรง กินไปก็บ่นไปเบาๆว่าอร่อยดี แต่รสเหล้าไม่ดี อิอิ
วันนึงผู้ชายก็ซื้อเหล้ารัมมาฝาก เพราะสงสารหรือ เอ็นดูก็ไม่ทราบ พลอยศรีก็เลยกรี๊ดกร๊าดชอบใจ เพราะมันอร่อยมากๆ หวานๆ หอมๆ แต่มีอารมณ์ของแอลกอฮอล์ผสมอยู่ วันดีคืนดีก็เอามาราดใส่ไอศรีมและผสมๆกันเป็นไอศรีมรัม (ซึ่งในมาเลย์ค่อนข้างหากินยาก และพลอยศรีก็ชอบมากด้วย อิอิ )
วันนี้ไหนๆทำก็เลยคิดว่าบันทึกไว้ดีกว่า ก็เลยถ่ายรูปไว้ ปกติทำและแช่ไว้ พอจะกินก็แงะจากพิมพ์ใส่ปากเลย ไม่ได้มาโรยผงโกโก้ให้เลอะเทอะอะไร ฮ่า ฮ่า วันนี้ก็โรยสวยๆมาถ่ายรูปสักหน่อย คริคริ
ว่าและทำง่ายๆสไตล์พลอยศรี ไม่เรื่องมาก ไม่ซับซ้อน ไม่ทำอะไรหลายที พลอยศรีผสมทุกอย่างลงไปเลยในโถเดียวกัน และนำขึ้นหม้อตุ๋นให้ช็อคโกแลต และเนย ละลายเป็นเนื้อเดียวกัน จากนั้นยกลง เทเหล้ารัมใส่ (ใส่ตามใจชอบ) และจากนั้นก็ค่อยๆหยอดใส่พิมพ์ และนำเข้าตู้เย็น จนกว่าจะเซ็ตตัวและงัดออกได้ ใช้เวลาก็ประมาณ 3-4ชั่วโมง ง่ายๆสไตล์พลอยศรีเลย
ส่วนผสม
- ช็อคโกแลตบาร์ที่มี 200 กรัม
- วิปปิ้งครีม 100 กรัม
- เนยสดรสจืด 10-12 กรัม
- เหล้า ตามชอบ
- ผงโกโก้ สำหรับโรย
วิธีทำตามภาพ
สับช็อคโกแลตเป็นชิ้นเล็กๆ ใส่ในโถที่จะนำขึ้นตุ๋น ใส่เนยลงไป และ ราดวิปครีมลงไปผสม

ยกขึ้นวางบนหม้อน้ำเดือด และคนให้ทุกอย่างละลาย เป็นเนื้อเดียวกัน

ละลายดีแล้วยกออกมา ก่อนใส่พิมพ์เทเหล้ารัมหรือ เหล้าที่เราชอบลงไป ( ไม่ได้ตวง ใส่ไปชิมไป ชอบแค่ไหนก็หยุด … แค่ชิมก็จะเมาแล้วค่ะ คริคริ หอมๆ หวานๆ มึนๆ )

เทใส่พิมพ์ที่เตรียมไว้ ถ้าไม่มีพิมพ์ก็ใส่เทลงบนถาดที่รองกระดาษไขไว้ (รองให้สูงกว่าถาด เพื่อสะดวกตอนยกออกจากพิมพ์) พลอยศรีมีพิมพ์ จึงใช้พิมพ์ เวลาจะกินก็แค่กดออกใส่ปากเลย และอยู่ในตู้เย็นไม่เปลืองพื้นที่ด้วย
ตอนนี้เทใส่พิมพ์ที่เรามี แล้วนำไปแช่ตู้เย็น จนกว่าจะแข็งตัว จนแกะหรือตัดเป็นชิ้นๆได้

ผ่านไป หลายชั่วโมง ลองแกะออกมาหนึ่งชิ้น โอ้ว้าว เซ็ตตัวดีแล้ว แกะออกไม่ติดพิมพ์ แกะออกมาแล้วก็จัดวางใส่จานและโรยผงโกโก้คลุมทับ เพื่อป้องกันช็อคโกแลตละลายเร็วไว และเพื่อความสวยงาม เป็นฝุ่นๆสวยดี


ได้กินช็อคโกแลตอร่อยๆที่เราทำเอง มีความเป็นกลิ่นเหล้ารสเหล้าหนักๆ ผสมนัวๆอยู่ทั่วชิ้น ทุกคำที่กัดกิน ร้อนๆตั้งแต่คอ วูบๆวาปๆ คือ มันอธิบายไม่ถูก หวานๆ เมาๆ ร้อนๆ ผสมกับความขมของผงที่โรย มันอร่อย มันถูกใจ ฮ่า ฮ่าๆ
ตั้งแต่ทำช็อคโกแลตใส่เหล้าเอง ไม่เคยโหยหาหรือร้องให้ผู้ชายซื้อมาฝากอีกเลย เพราะกินของตลาดไม่เมาเหมือนเราทำเอง ฮ่า ฮ่า ถ้าถามว่าพลอยศรีไปเอาสูตรมาจากไหน ตอบได้คำเดียว “มั่วๆไปค่ะ” แต่พื้นฐานก็มาจากช็อคโกแลตสด และมาใส่เหล้าผสมเอง และไอ้วิธีการก็ทำไปแบบรวบรัดตัดตอน ทีเดียวจบก็ทำเองเพราะความขี้เกียจ แต่พอทำไปทำมามันได้ผลก็เลยทำเรื่อยมาแบบนี้
พลอยศรีว่า มันคือศิลปะ …. ที่ทำตามขั้นตอนพื้นฐานและเราก็ต่อยอดไป มันก็จะได้ออกมาอีกหนึ่งเมนู
แค่อยากให้เจ้าได้รับรู้ … เพียงอยากให้เจ้ารับฟัง … พี่สร้างศิลปะ ศิล ศิล ศิล ศิลปะ … ฮ่าๆ คิดถึงเนื้อเพลง ลมเพ ลมพัดขึ้นมาเลย …. สดุดีความจน…
สำหรับวันนี้ สุขใจ ยิ้มกว้าง สวัสดีค่ะ
อ่านเรื่องอื่นๆ





