สวัสดีค่ะ วันนี้พลอยศรียังไม่รู้สึกง่วงนอนเลย ไม่รู้ทำไมพยายามนอนแล้ว แต่ก็ข่มตาไม่หลับ เลยมาเปิดบันทึกก็แล้วกัน สงสัยวันนี้จะอัดคาเฟอีนเข้าร่างมากเกินไป ทั้งชาและกาแฟหลายแก้วเลย ดื่มแก้วล่าสุดตอนสี่ทุ่ม ตอนนี้ตีสองจะครึ่งแล้วยังตาแข็งอยู่เลย วันนี้ขอบันทึกเรื่องราวสั้นๆ เรื่องราวคืนวันเสาร์กับเพลงเบาๆท่ามกลางฤดูหนาวก็แล้วกัน วันนี้พวกเราขับรถไปฟังเพลงกันที่นอกเมือง มีนัดตอนห้าโมงกว่าๆ เป็นบทเพลงเบาๆหวานซึ้งแนวอะคูสติก พลอยศรีชอบมากเลย เราลงทะเบียนไว้เมื่อสองสัปดาห์ก่อนหน้า เค้ารับแขกแค่ยี่สิบกว่าคนเท่านั้น เพราะว่าจัดที่บ้าน ไม่ใช่ร้านอาหาร ไม่ใช่คาเฟ่อะไร…

สวัสดีค่ะ ช่วงนี้พลอยศรีหยุดบันทึกไปหลายวัน เนื่องจากวุ่นๆติดภารกิจอยู่สองสามวัน เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว บ้านพลอยศรีมีแขกมาจากอินเดียและมีแขกอินเดียที่อาศัยอยู่ที่นี่ด้วย มารวมตัวพบกันทั้งหมดเก้าคนรวมเราด้วย ผู้ชายก็แจ้งพลอยศรีให้จัดการตระเตรียมเรื่องอาหาร ก่อนที่แขกจะมาสองวันล่วงหน้า พลอยศรีก็วุ่นวายกับการออกไปหาซื้อวัตถุดิบ เราไม่ได้เตรียมไว้ในวันออกตลาดประจำสัปดาห์ เพราะคิดว่ามีแขกมาบ้านแค่คนเดียว เรามีเพียงพอไม่ต้องหาเพิ่ม ส่วนคนอื่นๆเราคิดกันว่าจะไปพบที่ร้านอาหาร ไม่ได้คาดคิดจะมารวมกันที่บ้านแต่แรก แต่แล้วแผนเปลี่ยนกระทันหัน เพราะช่วงนี้ฟ้ามืดไว ร้านอาหารปิดเร็ว พอสองทุ่มทุกอย่างก็ปิดหมดแล้ว แต่คนที่จะมารวมตัวพบกันบางคนเลิกงานช้า บางคนไปทำงานนอกพื้นที่จะมาถึงก็เกือบทุ่ม…

สวัสดีค่ะ ช่วงนี้พลอยศรีมีความรู้สึกขี้เกียจนิดหน่อย บวกกับความเบื่ออาหารเล็กน้อย เมนูง่ายๆจึงผุดขึ้นมาในยามหิว สองสามวันนี้ไม่ค่อยได้ทำอาหารกินจริงจัง แต่ทำแค่พอให้กินผ่านไปมื้อนึง แอบรู้สึกผิดนิดหน่อยที่กินแบบไม่พิถีพิถัน แต่ก็ยังโชคดีที่พลอยศรีงดอาหารหนักมื้อเย็นหันมากินผลไม้แทนได้ เมื่อก่อนก็กินผลไม้ แต่อาจจะไม่มากมาย มาอาทิตย์นี้ตั้งใจมั่นแล้วว่า มื้อค่ำจะกินแต่ผลไม้เท่านั้น ที่ทำแบบนี้เพราะอยากให้ร่างกายได้รับอาหารที่เพียงพอและสมดุลกัน กลางวันกินแป้ง กลางคืนกินแต่ถั่วและผลไม้เพิ่มกากใย แต่ละช่วงตั้งเป้า ตั้งมั่นแต่ว่ามันก็มักจะปล่อยปะละเลยไปเรื่อย ทำได้บ้าง ไม่ได้บ้าง เพราะพลอยศรีก็ไม่อยากทำให้ตัวเองเครียด…

สวัสดีค่ะ วันนี้พลอยศรีอยากเล่าเรื่องราวยามค่ำคืนของเมืองร๊อตเตอร์ดัม เนื่องจากช่วงนี้พระอาทิตย์ตกดินตั้งแต่ห้าโมงครึ่ง กิจกรรมการเดินออกกำลังกายของเราจึงต้องเป็นยามกลางคืน ทุกคนก็ต้องไปทำกิจกรรมต่างๆตอนกลางวันเนาะ แต่ถึงจะมืดไวขึ้นเราก็ไม่อยากให้เป็นอุปสรรคต่อการออกกำลังกายเหมือนที่เคยทำผ่านๆมา จากเมื่อก่อนที่พลอยศรีจะไปเดินในสวนสาธารณะ ตอนนี้เราหันมาเดินในเมืองแทน เพราะสวนสาธารณะค่อนข้างมืด ไม่มีคน และแสงไฟก็ไม่สว่าง เราก็เลยหันมาเดินในเมืองเพื่อความปลอดภัย สองอาทิตย์แล้วที่เริ่มเดินในเมือง พลอยศรีรู้สึกดีมากๆ เพราะปกติเราจะเข้าเมืองตอนกลางวันเท่านั้น ผู้คนค่อนข้างพลุกพล่าน เพราะเป็นย่านธุรกิจ ย่านการค้าหลักของเมือง แต่พลอยศรีไปตอนกลางคืน คือ…

สวัสดีค่ะ วันนี้พลอยศรีอยากเล่าเรื่องราวการกินตามอารมณ์ หรือ อาหารที่อยู่ในหมวดหมู่คอมฟอร์ทฟูดส์ พลอยศรีเชื่อว่าหลายๆคนก็มีอาหารที่เป็นคอมฟอร์ทฟูดส์ของตัวเอง บางคนอาจจะเป็นส้มตำ บางคนอาจจะเป็นพิซซ่า หรือเป็นขนมหวานต่างๆที่มักจะกินประจำซ้ำๆ ของพลอยศรีก็มีนะ มันคือ มาม่าเกาหลี .. ต้องซื้อติดบ้านเสมอ ไม่ยอมให้ขาด รู้นะว่ามันไม่ดี รู้นะว่ามันไม่ควรกินบ่อยๆ แต่ก็อดไม่ได้ พลอยศรีคิดว่ามันคืออาหารทางอารมณ์อย่างแท้จริง เพราะทุกครั้งที่กินเรามีความสุข เรากินเพราะเราอยากกินมากกว่าเราหิว…

สวัสดีค่ะ วันนี้พลอยศรีอยากบันทึกเรื่องราวการพบเพื่อนใหม่ เพื่อนที่ทำให้เราใจฟู นานมากแล้วที่พลอยศรีไม่ได้มานั่งคุยเรื่องราวต่างๆให้ใครฟังแบบตัวต่อตัวในเวลาที่เราพบกัน เพราะเราถูกสังคมรอบตัวสอนให้เราต้องมานั่งปกป้องตัวเอง พูดเรื่องที่ควรพูด ฟังให้มาก และแสดงความคิดเห็นให้น้อย นั่งรอเวลากลับบ้าน ไม่ถลำลึก ไม่ปล่อยตัวปล่อยใจ พบกันแค่ในฐานะคนรู้จักและแยกย้าย เมื่อวานพลอยศรีได้พบเพื่อนใหม่ เพื่อนที่เราจับมือเป็นเพื่อนกัน เราเล่าเรื่องราวต่างๆที่ผ่านมาของกันและกันให้ฟังแบบไม่ปิดบัง ไม่สร้างภาพลักษณ์ ไม่สนว่าอีกฝ่ายจะมองยังไง เราแค่เปิดใจคุยกันตามที่เรารู้สึก อเมซิ่งมากๆ เราสองคนผ่านเรื่องราวต่างๆมาคล้ายๆกัน…

สวัสดีค่ะ วันนี้พลอยศรีตื่นเต้นอยากมาบันทึกเรื่องข้าวเหนียวมะม่วง สืบเนื่องมาจากเมื่อวาน ผู้ชายกลับเข้าบ้านมา ก็รีบบอกพลอยศรีว่า คืนวันศุกร์นี้มีดินเนอร์นะ ที่บ้านเพื่อน เค้าเชิญมาแล้ว ผมตอบตกลงไปแล้ว พลอยศรีพอได้ฟังก็ โอ้ โอเค .. รับทราบ พร้อมถามผู้ชายกลับไปว่า มีกี่ครอบครัว แค่เราหรือคนอื่นด้วย ผู้ชายก็ตอบกลับมาว่าไม่รู้ คิดว่าน่าจะมีแค่เรา หรือไม่ก็อาจจะมีอีกหนึ่งครอบครัว…

สวัสดีค่ะวันนี้พลอยศรีขอบันทึกเรื่องเวลา เวลาแห่งการออมแสงของประเทศเนเธอร์แลนด์ วันนี้ได้ปรับถอยหลังเป็นที่เรียบร้อย เมื่อถึงฤดูใบไม้ผลิ ช่วงปลายเดือนมีนาคม จู่ ๆนาฬิกาก็กระโดดจากตี 2 ไปเป็นตี 3 โดยที่ไม่มีใครบอกลา เช้านั้นเราตื่นขึ้นมารู้สึกงัวเงียหน่อย ๆ เพราะเราเข้านอนเวลาเดิม แต่ต้องตื่นเร็วขึ้นตามเวลาประจำวัน มันเหมือนเวลานอนหายไป 1 ชั่วโมง และนั่นก็เป็นสัญญาณว่าฤดูร้อนแห่งความรื่นเริงกำลังจะมาถึงแล้ว เราตื่นเร็วขึ้นหนึ่งชั่วโมงในตอนเช้า…

สวัสดีค่ะ วันนี้พลอยศรีแวะมาบันทึกเรื่องราวความสุขและความสนุกของเทศกาลดิวาลี เป็นกิจกรรมเล็กๆที่พวกเราชาวอินเดียในต่างแดนช่วยกันจัดขึ้นมา เทศกาลดิวาลี ถือเป็นหนึ่งในเทศกาลสำคัญของชาวอินเดีย เป็นเทศกาลแห่งแสงไฟ มีการจุดเทียนประทีป มีการประดับแสงไฟตามบ้านเรือน ซึ่งชาวอินเดียศาสนาฮินดู ศาสนาซิกข์ และศาสนาเซน จะจัดกันในช่วงฤดูใบไม้ร่วง คือช่วงกลางเดือนตุลาคมถึงต้นพฤศจิกายนประมาณนี้  พวกเราชุมชนคนอินเดียในต่างแดนก็จัดกับเขาเหมือนกัน ปีนี้จัดกันเป็นปีแรก พวกเรารวมกลุ่มกับพวกเพื่อนๆ และคนที่รู้จักกัน รวมกลุ่มได้ประมาณยี่สิบครอบครัว แต่มากันจริงๆประมาณสิบแปดครอบครัว รวมเด็กๆด้วยนับได้ประมาณสี่สิบกว่าคน…

ร้อยรวมดวงใจไทยทั่วหล้า น้อมส่งเสด็จพระแม่ของแผ่นดิน สู่สวรรคาลัย  ด้วยความอาลัยรักอย่างสุดซึ้ง ดิฉันพลอยศรี ขอน้อมถวายความอาลัยแด่ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ผู้ทรงเป็นที่รักและเทิดทูนยิ่งของปวงชนชาวไทย ตลอดระยะเวลาที่ทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจ ทรงเป็น “พระแม่ของแผ่นดิน” ที่เปี่ยมด้วยพระเมตตาคุณ ทรงทุ่มเทพระวรกายเพื่อบำบัดทุกข์บำรุงสุขแก่ราษฎรในทุกพื้นที่ของประเทศ ทรงเริ่มโครงการป่ารักน้ำ ด้วยทรงตระหนักว่า หากไม่มีป่าคอยอุ้มน้ำแผ่นดินก็จะแห้งแล้ง ทรงฟื้นฟูและสืบสานศิลปวัฒนธรรม ภูมิปัญญาท้องถิ่น…