กลับมาอีกแล้วจ๊ะ กับเรื่องราวของข้าวโพด … ช่วงนี้เดินไปตลาดตรงไหน ก็จะเห็นข้าวโพดกองโตๆทุกที่เลย ข้าวโพดฝักใหญ่ๆ ผู้คนรุมล้อมแกะเปลือกใส่ถุงๆ พลอยศรีเดินมองแล้วก็ว้าวว !!! เพราะเม็ดเรียงกันสวยงามทีเดียว ช่างสมควรพากลับบ้านด้วยจัง เดินไปรุมกับเค้า แบบยังไม่รู้จะเอามาทำอะไร ฮาฮา คนที่รุมๆกันส่วนใหญ่ก็จะเป็นคนจีนนะ พลอยศรีทราบว่า พวกเค้าเอาไปต้มน้ำซุปกินกัน แต่พลอยศรีสาวไทย คิดอะไรไม่ออก กินเป็นแต่ข้าวโพดต้ม…

เฟสบุ๊กเด้งเตือนความจำ วันนี้เมื่อห้าปีที่แล้ว ที่บ้านเรามีงานเลี้ยง…. พลอยศรีกดเข้าไปดู แล้วใจหาย อุ๊ยตาย เวลาช่างผ่านไปไวเหลือเกิน แป๊บๆ นี่ผ่านมาห้าปีแล้วเหรอนี่ ยังรู้สึกเหมือนกับว่า เพิ่งผ่านมาปี สองปีเอง มีการย้ำเตือนความทรงจำนี่ก็ดีเหมือนกันนะ เพราะทุกๆวันเรามีเรื่องราวต่างๆ ทำกิจกรรมอันนี้ อันนั้น มีความทุกข์ สุข เศร้า เหงา…

เมื่อวานพลอยศรีได้ออกไปพบปะสังสรรค์กับเพื่อนๆของชมรมจิตอาสา พวกเราห่างหายกันไปเนิ่นนาน วันนี้ได้มารวมตัวกัน เฮฮาไม่น้อยเลย สนุกสนานมากๆ พลอยศรีหัวเราะซะจนเหนื่อยเลย การมาพบปะกันครั้งนี้พี่ๆเพื่อนๆก็พาอาหาร ผลไม้มาทานร่วมกันเหมือนเช่นทุกครั้งที่ผ่านมา เจ้าของบ้านก็ลุกมาจัดเตรียมบ้านไว้รอต้อนรับพวกน้องๆ อย่างสวยงาม เมื่อยามที่เดินเข้าไปก็พบว่าโต๊ะสำหรับจัดวางอาหารตั้งรอไว้สวยงาม จานชามช้อนวางเป็นระเบียบ แก้วน้ำและน้ำดื่มตั้งไว้เรียงรายพลอยศรีได้เรียนรู้อะไรจากที่นี่เยอะมากๆ มันเป็นเรื่องง่ายๆที่บางครั้งเราก็มองข้ามไปนะ และมึนๆงงๆ เวลาจะเปิดบ้านแต่ละที พี่แมวเป็นเจ้าของบ้าน พลอยศรีได้เรียนรู้การใช้โต๊ะพับที่พบเห็นทั่วๆไปตามร้านข้าวแกง มาปูผ้าสวยงาม จัดเข้ามุมเป็นระเบียบเรียบร้อยใช้หรับหรับวางอาหาร…

เฮ โหลลล…มันเดย์ สวัสดีวันจันทร์คร้า วันนี้วันจันทร์วันทำความสะอาดบ้าน ปัดกวาดเช็ดถู ขัดล้าง วันเปื้อนฝุ่นของพลอยศรีคร้า หมดไปครึ่งวันกับการทำความสะอาดบ้าน แต่ว่าได้ผลเป็นที่น่าพอใจมากๆ เพราะว่าวันนี้คือวันจันทร์ไง จึงทำการปฏิรูปซะขนานใหญ่เลย ฮาฮา ปัดกวาด ตรงนั้นตรงนี้ แล้วทำการเช็ดตามซอก ตามชั้นต่างๆ ขัดถูห้องน้ำ ขัดถูระเบียงบ้าน ซักผ้า และเช็ดผนังครัว…

สวัสดีเช้าวันใหม่ หัวใจสดใสปิ้งๆ ฮา ฮา สวัสดีคร้า…. วันนี้ที่บ้านพลอยศรีอากาศดีแล้ว พลอยศรีเปิดหน้าต่าง รับลมโชยๆ โอ้ยมีความสุข ก็นะพลอยศรีปิดบ้านเปิดเครื่องปรับอากาศกระหึ่ม ทั้งวันทั้งคืนมากว่าสองสัปดาห์ คาดว่าเดือนนี้ค่าไฟคงพวยพุ่งแน่นอน ฮา ฮา… การได้กลับมาเปิดบ้าน แล้วหายใจอากาศปกติจากธรรมชาติอีกครั้งจึงรู้สึก ว่ามีความสุขเป็นธรรมดา ขอบคุณฝนมากๆที่ตกเทลงมาเมื่อวาน ทำให้หมอกควันที่ปกคลุมขาวเป็นผ้าห่มทั่วไปทั้งเมืองถูกชะ และกดลงจนท้องฟ้าโปร่งโล่งสบายตาเลยทีเดียว…

สวัสดีคร้า พลอยศรีมาแล้ววววว !!!!! โห่ ฮิ้ว โห่ …. โห่ ฮิ้ว โหหหห …. ช่วงนี้พลอยศรีหยุดเขียนบันทึกไปกว่าสัปดาห์ เพราะหลายๆเรื่อง และไอ้หลายๆเรื่องเนี่ยไม่ใช่ข้ออ้างว่าไม่มีเวลาหรอกนะคะ แต่ขี้เกียจมากกว่า ฮิฮิ …. คือ สืบเนื่องมาจากวันหยุดสัปดาห์ที่แล้ว พลอยศรีได้เปิดบ้านจัดเลี้ยงเล็กๆเกี่ยวกับเทศกาลโอมัน…

เฮโหลลลลล สะใภ้เกลาลา … เยส อิท’ซ มี … วันนี้พลอยศรีจะมาบันทึกเรื่องราว เกี่ยวกับเทศกาลโอนัม เป็นเทศกาลประจำปีของชาวมาลายาลี เทศกาลของรัฐเกรละ รัฐทางตอนใต้ของอินเดีย ซึ่งเทศกาลนี้เค้าจัดขึ้นเป็นประจำทุกๆปี ระยะเวลา จะอยู่ช่วงเดือน สิงหาคม ถึง เดือนกันยายนค่ะ ซึ่งเป็นฤดูเก็บเกี่ยวพืชผลต่างๆ ทางเกษตรกรรมของเค้าคร้าาาา……

โอ้ เย้ … โอ้เย้  วันหยุดจร้า ช่วงนี้ที่มาเลเซียมีวันหยุดแทบทุกสัปดาห์เลย หนึ่งวันบ้าง สองวันบ้าง ควบรวมกับเสาร์ อาทิตย์ ก็หยุดกันยาว จนขี้เกียจเลย ฮ่า ฮ่า พลอยศรีอยู่บ้านไม่ค่อยได้ออกไปไหน เพราะช่วงนี้สภาพอากาศไม่เหมาะกับไปเที่ยวเล่นนอกบ้านมากนัก ก็เลยนั่งๆนอนๆ ดูทีวีกันบ้าง และก็อ่านหนังสือบ้าง อะไรบ้าง…

บันทึกนี้เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการบวชพระใหม่ ซึ่งทุกรูปล้วนเป็นลูกเขยยายทั้งสิ้น จำนวน 4 รูป และหลานชายยายอีกหนึ่งรูป รวมการบวชคราวนี้ยายได้เกาะผ้าเหลืองจากพระลูกเขย หลานชายทั้งสิ้น5 รูป เรื่องราวการบวชพระครั้งนี้ผ่านมาเกือบจะครบสองปีไวๆนี้ สาเหตุแห่งการบวชที่พลอยศรีพอจะจำได้ก็คงเป็นการบวชพระหมู่ที่ทางวัดพุทธพรมยานเค้าจัดขึ้น ซึ่งตอนนั้น พลอยศรีจำได้ว่า ช่วงบ่ายแก่ๆ หลังเข้าพรรษาไม่นาน พลอยศรีนั่งละเลียดจิบกาแฟ พร้อมข้าวต้มมัดแสนอร่อยของลุงเหม ที่พามาฝากยายอยู่ที่ศาลาริมสระน้ำบ้านนอก ณ เวลานั้น…

แหงนมองเวลา อุ้ยตาย… ใกล้จะได้เวลาทำอาหารอีกแล้ว พลอยศรีวันนี้รู้สึกว่ายังไม่ได้งานได้การอะไรที่เป็นชิ้นเป็นอันเลย เพราะวันนี้ทั้งวันหมดเวลาไปกับการดูซีรี่ย์เปาบุ้นจิ้น แต่สุดท้ายบ่ายกว่าแล้ว ก็ต้องบอกตัวเองว่า ต้องลุกมาทำงานทำการได้แล้วนะ จะมานอนนิ่งไม่รู้ร้อนรู้หนาวแบบนี้ไม่ได้ ฮ่า ฮ่า ผู้ชายของพลอยศรีสั่งงานไว้วันนี้ให้พลอยศรีทำภาระกิจสองอย่าง คือ ออกไปซื้อของสำหรับที่จะใช้ในงานเลี้ยงวันเสาร์ และ เอารถไปล้างซะทีเพราะรถนั้นสกปรกมาก แต่พลอยศรีก็โอ้เอ้ๆ จนเกือบจะหมดวันจนได้ … โทษหมอกควันและกัน…