story tells by ploy
ตอนที่4 วันที่3ของการเดินทาง ดอยอินทนนท์ – ปาย เช้านี้ฉันตื่นนอนตอน 6โมงเช้า เพื่อที่จะลุกมาสูดอากาศให้เต็มปอด ตอน 6โมงที่นี่ยังไม่สว่างมากนัก ฉันรีบล้างหน้า แปรงฟัน แล้วเตรียมชุดเพื่อป้องกันความหนาว สวมใส่แล้วออกมาเดิน ยืดเส้น ยืดสาย รอบๆ บริเวณที่พัก เช้าๆ แบบนี้…
เขียนวันที่ 16/1/2562 ตอนที่2 จุดหมายปลายทางหลักๆพร้อม ทีนี้ก็ถึงการเดินทาง ฉันเลือกใช้บริการสายการบินมาเลเซียแอร์ไลน์ เพราะเราไม่ต้องเสียค่าน้ำหนักกระเป๋าเหมือนบางสายการบิน แพงขึ้นมานิดหน่อยแต่ก็สะดวกสบายกว่าในหลายๆเรื่อง เราเลือกบินกัวลาลัมเปอร์ – กรุงเทพฯ เพราะเราตั้งใจที่จะนั่งรถไฟด่วนพิเศษจากกรุงเทพไปเชียงใหม่เพื่อชมวิวและทัศนียภาพสองข้างทาง.. ทั้งๆที่จริงๆแล้วเรามีสายการบินตรงจาก มาเลเซีย – เชียงใหม่ ราคาไม่แพง ฝและยังประหยัดเวลาอีกด้วย บางคนอาจจะว่า บ้าไปแล้ว…
The journey of love everyone is going to Pai เขียนวันที่ 15มกราคม 2562 ตอนที่ 1 ใกล้ถึงวันตรุษจีนเข้ามาอีกแล้ว หลายๆคนก็คง นึกถึงการไหว้เจ้า ขนมเทียน ขนมเข่ง และการออกเยี่ยมญาติ…
เขียนวันที่ 13/1/2562 พลอยศรีมีเรื่องตลกๆ จะมาบันทึกไว้เป็นบทเรียน ว่าครั้งนึงพลอยศรีนั้นเคยสร้างความผิดพลาดมาแล้วค่ะ หลายๆคนอาจจะสงสัย เห้ย !! มันคือเรื่องอะไรวะ ฮ่าๆ ขอเข้าเรื่องเลยและกัน ค่ะ จะได้ไม่ฟุ่มเฟือยเวลาในการอ่านมากนัก อิอิ เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อประมาณสักปี สองปี ที่ผ่านมา พลอยศรีไปเที่ยวอินเดีย พอกลับมาก็ได้เสื้อผ้ามาหลายชุดเลยค่ะ …
สวัสดีค่ะ วันนี้พลอยว่างๆ ก็หยิบโทรศัพท์มากดดูเล่นๆไป อ่านเรื่องราวต่างๆจากหน้ากระดานเฟสบุ๊ค ก็แล้ว อ่านไลน์ก็แล้ว ผ่านไปจนสาย … และรู้สึกว่า เวลานั้นหมดไปไวเหลือเกิน สิ่งที่คิด ที่ตั้งใจจะทำ ก็ไม่ได้ทำสักที วันนี้สายแล้ว แต่ก็ยังไม่สายที่จะเริ่มต้น พลอยจึงไม่รีรอ รีบลงมือทำดีกว่า และไอ้เจ้าสิ่งที่คิดไว้นั้น คือ อะไรล่ะ…
เฮโหล เฮโหล เฮโหล …. วันนี้มีเรื่องมาเล่าจร้า ….ตะโกนร้อง เป่าประกาศว่าอิช้าน สามารถทำปลาส้มกินเองเป็นแล้วคร้า… เรื่องราวมีอยู่ว่า พลอยนั้นชอบกินปลาส้มมาก ถ้าหากถามว่าทำไมถึงชอบพลอยก็ตอบไม่ได้ แต่จำได้ว่าสมัยก่อนตอนที่อยู่บ้านนอกนั้นเวลาที่พ่อไปออกท้องที่ (ไปทำงานนอกสถานที่) หรือไปประชุมต่างจังหวัดกับที่ทำงานพ่อมักจะมีอาหารแปลกๆ พากลับบ้านมาด้วยเสมอ… พวกเราก็ได้ชิมได้ลิ้มลองอาหารภาคต่างๆกันอยู่เรื่อยๆเลยแหละค่ะ และวันนึงจำไม่ได้ว่าพ่อไปไหน แต่กลับบ้านมาพร้อมกับปลาส้มหลายแพ็ก … พ่อทอด…
เรื่องวัยเยาว์ ตอนที่3 บ้านสวน เป็นบ้านหลังไม่โตนัก แต่มีพื้นที่ใช้สอยเพียงพอสำหรับอยู่กันแค่ 3 คน คือ ปู่ ย่า และ พลอยเด็กตัวเล็ก… ปู่ และพวกอาๆมาช่วยกันสร้างบ้านแบบประหยัด แต่ว่าออกแบบได้อย่างสวยงามไม่น้อยเลยทีเดียว โดยฝาบ้านนั้น ใช้ไม้ที่ทำจากต้นหมากจากในสวนเสียเป็นส่วนใหญ่ และพื้นนั้นก็เป็นพื้นปูนที่ไม่ได้ปูกระเบื้อง เพียงแค่ทำการขัดมันอย่างเดียว จากนั้นก่อเป็นกำแพงสูงขึ้นมาถึงช่วงอกของผู้ใหญ่เห็นจะได้ และเอาต้นหมากมาตีต่อๆกันเป็นแผงจนถึงหลังคาเลย …
เรื่องวัยเยาว์ ตอนที่2 หลังจากเลิกทำอาชีพเลี้ยงหมูเลี้ยงไก่แล้ว ปู่กับย่า ก็ทำอาชีพเป็นชาวสวนเต็มตัว อาพรรณนี น้องสาวของพ่อที่ใครๆก็บอกว่าพลอยหน้าเหมือนที่สุด ก็แต่งงานออกไปและอานวยก็แต่งงานด้วย ทุกคนแต่งงานและก็ค่อยๆทยอย ออกจากบ้านเล้าหมูไป อาพรรณีนั้น เมื่อตอนที่อาเป็นสาววัยรุ่นอาสวยมาก อาไม่ได้ทำงานในเล้าหมูเหมือนกับอานวย แต่อาไปทำงานที่โรงงานข้างๆบ้าน ใครๆก็เรียกว่าโรงงานตาวุท เป็นโรงงานขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ในละแวกนั้น เป็นโรงงานเดียวที่พอจะพบเห็นได้ในสมัยนั้น สามารถเดินไปได้ …. พลอยมักไปวิ่งเล่นเสมอๆ ถ้าหากวันไหนอาพรรณีสามารถพาไปได้…
เรื่องวัยเยาว์ ตอนที่1 ครั้งหนึ่งเมื่อ36 ปีที่ผ่านมา มีเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่งอาศัยอยู่ในบ้านหลังยาวๆ ในฟาร์มเลี้ยงไก่ และที่นั่นก็มีเล้าหมูอยู่ด้วย บ้านหลังยาวนั้นตั้งอยู่ที่แถวๆชานเมืองในจังหวัดฉะเชิงเทรา บ้านเล้าหมูนี้ อยู่ติดกับถนนสายย่อยที่แยกมาจากสายหลัก ที่สำหรับใช้วิ่งไปเข้าเมืองฉะเชิงเทรา และไปกรุงเทพ โดยการที่จะไปกรุงเทพนั้น สามารถไปได้สองทาง คือออกจากถนนสายย่อยมาถึงปากซอยแล้วเลี้ยวซ้ายไปทางมีนบุรี หากเลี้ยวขวาก็ขึ้นมอเตอร์เวย์ไปทางบางนา …. ที่บ้านนี้จึงได้ยินเสียงรถแล่นกันให้วุ่นวายอยู่ทั้งวัน ในบ้านนั้น มีเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆอาศัยอยู่…
การตั่งคำถาม แบบนี้ขึ้นมา เชื่อว่าหลายๆคนก็อาจจะมีคำตอบอยู่แล้วในใจของตัวเอง หลายๆคน อาจจะบอกว่า เรื่องชีวิตคู่เป็นเรื่องของคนสองคน ไม่มีข้อกำหนดตายตัว จึงอธิบายไม่ได้หรอก ฉันว่า มันก็จริง หลายๆครั้ง ฉันมักมานั่งทบทวน และถามตัวเองเสมอว่าเราจะมีชีวิตคู่ อยู่อย่างไร ให้มันยืนยาว และเพราะอะไร ทำไมฉันจึงต้องมาตั้งคำถามให้กับตัวเอง และต้องคอยหาคำตอบให้ได้อยู่เสมอด้วย นั่นเป็นเพราะว่า ครอบครัวของฉันมีปัญหาหรือเปล่า…
เสียงโทรศัพท์ดัง กรี๊งๆ ช่วงหัวค่ำ ขณะที่ฉันกำลังทำอาหารอยู่ในครัว …. . ”ฮาโหลๆ สะดวกคุยใหม” เสียงใสๆ ถามมาตามสาย ไม่ใช่ใครอื่น แพรน้องสาวเรานั่นเอง …. ”พ่อกับแม่อยากจะไปพม่า” แพรกล่าว ฉันได้ยินก็ตื่นเต้น ดีใจ เพราะเหมือนเค้าบ่นๆอยากไป มาสักพัก แต่ก็ไม่มีโอกาสได้ไป เพราะด้วยหลายๆเหตุปัจจัย และ ส่วนใหญ่คนที่รู้จักกันก็ไปกันแค่ในเมืองย่างกุ้ง …
พลอยศรี Stories 