สวัสดีค่ะ พลอยศรีไม่ได้บันทึกเรื่องราวการท่องเที่ยวเสียนาน ตั้งแต่สถานการณ์โควิดเริ่มคลี่คลาย พวกเราทั้งคู่ฉีดวัคซีนกันครบสองเข็มตามกำหนดเวลาก็ออกไปเที่ยวชมนั่นชมนี่กันอยู่เรื่อยๆ แต่พอถึงเวลาว่าจะบันทึกก็พาลขี้เกียจผลัดเปลี่ยนมาหลายเวลา วันนี้นั่งว่างๆก็นะทำสักหน่อย ไม่งั้นเดี๋ยวอารมณ์หมด หดหายก็จะผ่านเลยไป ทริปครั้งนี้พลอยศรีไปเที่ยวตามรอยหนังสือค่ะ เป็นหนังสือนิยายอิงประวัติศาตร์ที่พลอยศรีอ่านมาสักสองปีแล้ว แต่แบบว่าชอบมากๆ เพราะเป็นนิยายที่อ่านได้เพลินๆไม่หนักแบบวิชาการแต่ในขณะเดียวกันก็สอดแทรกเรื่องราวที่เกิดขึ้นในประวัติศาสตร์สมัยสงครามเปรัค สถานที่ในเรื่องพาร์ทแรกๆก็จะอยู่ที่รัฐเปรัค เมืองอิโปห์และพื้นที่ต่างๆที่อยู่ในรัฐนั้น อย่างเมืองไทปิง เมืองกัวลากังซา เมืองโกเป็ง และมากลางๆก็จะเป็นการเล่าเรื่องการเกิดขึ้นของเมืองกัวลาลัมเปอร์ และการได้รับเอกราช หนังสือเล่มนี้สามีของพี่แมวพี่ที่พลอยศรีเคารพรักเขียนไว้…
ปาฏิหาริย์มีจริง
เวลาหัวค่ำของสุดสัปดาห์ ภายในห้างสรรพสินค้าอันแสนคับคั่ง เด็กหญิงวัยห้าหกขวบคนหนึ่งเข้าคิวต่อแถวอยู่ในช่องชำระเงิน แต่ในมือของเธอกลับไม่ได้ถือสินค้าใดๆ ได้แต่ประคองกระปุกออมสินรูปหมูซึ่งดูเก่าและสกปรก เมื่อถึงคิวของเด็กหญิงพนักงานถามหนูน้อยว่า “จะเอาอะไรจ๊ะ” เด็กหญิงตอบอายๆว่า “หนูอยากซื้อปาฏิหาริย์ค่ะ” อะไรนะหนูจะซื้ออะไรนะ พนักงานคิดว่าตัวเองฟังผิดไป “หนูอยากซื้อปาฏิหาริย์ค่ะ” เด็กหญิงพูดซ้ำอีกครั้ง หนูจ๋าที่นี่ไม่มี ‘ปาฏิหาริย์’ ขายหรอกนะ หลีกไปข้างๆเร็วๆ พี่ยังต้องทำงานอีกนะ พนักงานพูดพลางขมวดคิ้ว เด็กน้อยรู้สึกผิดหวังมาก…
ถ้าคิดถึงก็แค่โทรหา
สวัสดีค่ะ วันนี้พลอยศรีมาบันทึกเรื่องราว ที่มันง่ายๆแค่ปลายนิ้ว แต่บางครั้งเราก็พลั้งเผลอ และก็ปล่อยมันผ่านไป พอวันนึงมานึกได้มันอาจจะไม่มีโอกาสนั้นอีกแล้วก็ได้ เรื่องของเรื่องคือ วันสองวันนี้เก็บบ้าน เก็บตรงนั้น เก็บตรงนี้ ก็ไปเจอกระเป๋าน้อยๆ ที่พี่ที่เคยสนิทกันเค้าให้มา ทีนี้พอเห็นกระเป๋าเราก็คิดถึงพี่เค้าขึ้นมาทันที เมื่อก่อนเราก็เคยคุยกันบ่อยๆ พบกันผ่านเฟสบุ๊ค พอวันนึงเราหยุดใช้เฟสบุ๊คไปก็เลยไม่เห็นกัน เคยพบปะกันทางไลน์กลุ่ม อยู่ๆพลอยศรีก็อินดี้นะ อยากที่จะอยู่เงียบๆไม่อยากไปยุ่งวุ่นวายอะไรนอกบ้าน อารมณ์ว่าโควิด…
ขนมมันสัมปะหลัง
เมื่อหลายวันก่อนๆ ไปเดินตลาดร้านอินเดียเห็นมันสัมปะหลังหัวขนาดกำลังดีไม่แก่ ไม่เป็นเสี้ยน ดูกำลังเหมาะที่จะใช้เลย พลอยศรีก็เลยซื้อมาสี่ห้าหัวได้ เมื่อกลับมาถึงบ้านวันนั้นก็ได้ทำมันต้มจิ้มพริกตำแบบอินเดียให้ผู้ชายเป็นมื้อเย็น และที่เหลือ พลอยศรีก็จัดการเอามาทำขนมให้ได้กินสมใจนึก นานมากแล้วนะคะที่ไม่ได้ทำขนมมันนึ่ง จำไม่ได้เลยว่านานเท่าไหร่แล้ว แต่ที่แน่ๆคือ คิดว่าตั้งแต่ย้ายมาอยู่มาเลยเซียสิบปี เคยทำกินแค่สามครั้ง แต่เรื่องมันเชื่อมเนื้อเหนียวๆใสๆราดน้ำกะทิเค็มๆหน่อยๆ อันนั้นปีนึงก็ทำหลายครั้งอยู่นะ … คือปกติแล้วก็ชอบกินขนมมันนึ่งอยู่เช่นกัน แต่ที่ร้านคาเฟ่ขายขนมท้องถิ่นของมาเลย์เค้ามีขนมหลากหลาย บางทีอยากจะกินสักชิ้นสองชิ้นก็ซื้อเอา ขนมมันของเค้าอร่อยพอๆกับบ้านเราเลยค่ะ…
หมูหวานผัดพริกไทยดำ
สวัสดีค่ะ พลอยศรีกลับมาแล้วไม่ได้มาเปิดบันทึกเสียหลายวันเลย ปิดลืมไปเลย … เรื่องจริงก็ไม่ได้ลืมอะไรหรอก แต่มีเรื่องให้ทำหลายอย่าง ไม่อยู่บ้านอีกหลายวัน วันนี้ทุกอย่างเพิ่งจะเข้ารูปเข้ารอย ก็เลยต้องมาเปิดดูทักทายกันสักหน่อย เดี๋ยวจะลืมกันนะคะ และที่สำคัญถ้าหยุดนานไปจะพาลขี้เกียจ คริคริ วันนี้พูดคุยกันเรื่องเมนูกับข้าวอาหารคาวหวานกันก่อน เรื่องอื่นๆเอาไว้วันหน้าเนาะ คืองี้ค่ะ เมื่อเช้าพลอยศรีเดินมาดูว่าจะทำอาหารเช้าอะไรดี เปิดตู้เย็นก็เห็นหมูหวานที่ทำไว้ตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว แช่ตู้เย็นไว้ยังอยู่ดีไม่เสียหาย ทีนี้ไม่อยากจะกินหมูหวานเฉยๆ ไม่อยากกินข้าวเหนียวด้วยจะทำอย่างไรดี…
“อยู่ยาก แต่ต้อง อยู่ให้ได้”
สวัสดีค่ะ วันนี้เห็นหัวข้อแล้วอย่าเพิ่งตกใจ พลอยศรียังอยู่สบายดี อิอิ แต่พอดีเมื่อเช้าลุกตั้งแต่ตีห้าครึ่ง เตรียมอาหารกล่องให้ผู้ชายเรียบร้อย แล้วก็ลงไปเดินออกกำลังกายตอนเช้ามืด ขณะเดินก็หาอะไรฟังไปเรื่อยๆ และวันนี้หัวข้อที่สะดุดก็คือ “อยู่ยาก แต่ต้อง อยู่ให้ได้” คือหัวข้อมันก็เชิญชวนให้อยากกดเข้าไปฟังแล้วอ่ะ เห็นว่าเวลาไม่กี่นาทีเลยลองฟังดู สุดท้ายก็ปังค่ะ ได้เรื่องมาใส่ในบันทึกเลย เป็นคำพูดของ อาจารย์เชน จตุพล ชมพูนิช…
หมูหวานโบราณ (หมูนุ่ม)
วันนี้พลอยศรีชวนทำเมนูหมูหวานแบบง่ายๆเอาไว้กินกับอะไรก็ได้ ไม่ว่าจะเป็นข้าวเหนียว ข้าวคลุกกะปิ หรือกับข้าวสวยเป็นจานกับข้าว เพื่อเสริมแกงเผ็ดอื่นๆก็ไม่เลว จริงๆพลอยศรีว่าจะไม่บันทึกหรอกนะเมนูนี้ เพราะว่าเคยบันทึกเรื่องการทำไก่หวานเพื่อกินกับข้าวคลุกกะปิไปนานแล้ว คือเราก็ทำได้ไงพวกหมูหวาน ไก่หวาน ทีนี้วันนี้ทำกับหมูมันก็ไม่ได้แตกต่างอะไรกับไก่ แต่ที่ตัดสินใจบันทึกเพราะวันนี้พลอยศรีทำสูตรโบราณเลยค่ะ คือ ไม่ผสมซีอิ้วขาว ซีอิ้วดำอะไรทั้งสิ้น ทำแบบบ้านๆเลย มีแค่น้ำตาลมะพร้าว และน้ำปลา เคี่ยวผัดกับสามเกลอเล็กน้อยพอหอมๆ ตามแบบฉบับครัวไทย ด้วยความที่มันง่ายๆ…
เทศกาลดิปาวลี (เทศกาลแห่งแสงไฟ)
สวัสดีค่ะพลอยศรีมาแล้ว พักนี้มาๆหายๆบ่อยๆเลย เนื่องจากว่าช่วงนี้กำลังจะเข้าสู่เทศกาลดิปาวลี พลอยศรีก็เลยยุ่งๆไม่ค่อยได้อยู่บ้านเต็มวันมากนัก ต้องออกไปตรงนั้น ตรงนี้ พอกลับมาก็เหนื่อย เตรียมอาหารพักผ่อนและก็นอน … ทีนี้เทศกาลดิปวาลีที่ว่านี่ คือเทศกาลอะไรล่ะ และมีความสำคัญอย่างไรกับเรา จากวิกิพีเดีย เค้ามีการเขียนบันทึกไว้ว่า “เทศกาลดิปาวลี ดีวาลี หรือทิวาลี คือ เทศกาลแห่งแสงไฟของศาสนาฮินดู ศาสนาซิกข์…
สลัดลูกเดือย น้ำสลัดใบโหระพา และผลไม้กล่อง
สวัสดีค่ะ วันนี้วันหยุดพลอยศรีมีเรื่องราวอาหารการกินอย่างง่ายๆมาเล่าสู่กัน จริงๆก็ทำไว้หลายวันแล้วแหละแต่วันนี้ตื่นเช้าขอเล่าสักหน่อย ก่อนที่สายๆจะไม่มีเวลา ฮาฮา (พักนี้แลดูชีวิตวุ่นวายค่ะ) สองสามวันมานี้พลอยศรีมีกิจกรรมอะไรให้ทำหลายอย่างไปหมด ออกไปนอกบ้านบ้าง อยู่ยุ่งกับงานในบ้านบ้าง ก็เลยคิดว่าเรารีบๆก็จะไม่ค่อยได้กินผักกินผลไม้นะ ดังนั้นอย่าได้รีรอเลย ทำสลัด หั่นผลไม้ใส่กล่องเอาไว้ให้พร้อมดีกว่า พอจะกินก็จะได้สะดวก คือเวลาที่เรารีบๆ อาหารง่ายๆก็มักจะเป็นข้าวไข่ดาว ข้าวไข่เจียวเนาะ แต่ถ้าในกล่องสำเร็จมันมีผักสลัดด้วยมันก็ดีนะ ก็คิดไว้แบบนี้และก็ทำเลย เอาหละค่ะ…
เมื่อไม่มี มันก็ไม่ทุกข์ (มีโคก็ทุกข์เพราะโค)
มีเงินทองก็ทุข์เพราะเงินทอง กลัวจะหมด กลัวจะหาย มีลูกเต้าก็ทุกข์เพราะลูกเต้ากลัวจะไม่ได้อย่างใจหวัง กลัวจะเกิดเหตุการณ์ร้ายๆกับลูกเรา มีสามีก็ทุกข์เพราะสามี มีภรรยาก็ทุกข์เพราะภรรยา เป็นห่วง เป็นกังวลกลัวจะเจ็บไข้ ไม่สบาย หิวโหย ดูแลได้ไม่ดีพอ หรือจะแอบไปนอกใจในขณะที่กายยังอยู่ด้วยกัน มีบ้านก็ทุกข์เพราะบ้าน มีรถก็ทุกข์เพราะรถ กลัวจะส่งไม่ไหว กลัวขโมยจะเข้า กลัวจะขับไปเฉี่ยวชน กลัวน้ำจะท่วมเฟอร์นิเจอร์เสียหาย ของใช้ต่างๆพัง…
เต้าส่วนธัญพืช / เต้าส่วนทรงเครื่อง
สวัสดีค่ะ วันนี้พลอยศรีหลับๆตื่นๆ ขี้เกียจที่สุดในสามโลก มีเหตุผลเพราะว่าฝนมันตก อากาศเย็นจนหนาว คริคริ แต่ว่าวันเวลามันผ่านไปครึ่งค่อนวันแล้วต้องลุกมาทำงานทำการคร้า … วันนี้อยากจะมาบันทึกเรื่องการทำขนมหวาน พอดีทำไว้หลายวันแล้วแหละ แต่เพิ่งจะองค์ลงประทับวันนี้ไง เมื่ออารมณ์มาเราต้องรีบค่ะ ฟังดูอินดี้เนาะ อิอิ คือเมื่อหลายวันก่อนพลอยศรีมีนัดไปพบปะสังสรรค์กันบ้านเพื่อน มีเพื่อนๆมาร่วมทานกลางวันกันเจ็ดคน พลอยศรีก็คิดว่าเอ๊ะเราจะทำอะไรไปร่วมกับเค้าดีนะ พอดีนึกขึ้นได้ว่าพี่เค้าเคยพูดไว้ว่าเค้าชอบกินเต้าส่วน ก็เลยตัดสินใจทำมันอันนี้เลย ที่สำคัญเต้าส่วนทำไม่ยากด้วยค่ะ…
ครัวซองต์คัสตาร์ด
สวัสดีค่ะ วันนี้พลอยศรีมากับเมนูขนม หายไปสองวันเพราะออกไปทางนั้นทางนี้และก็รู้สึกเหนื่อยจัง กลับมาก็ล้าและก็หมดแรง วันนี้อยู่บ้านก็เลยค้นตู้เย็นหาทำขนมกินดีกว่า คริคริ ขนมที่ทำวันนี้ก็ไม่ได้ยากเย็นอะไร เป็นครัวซองต์คัสตาร์ด แต่ว่าพลอยศรีนั้นซื้อครัวซองต์สำเร็จรูปมาจากร้านประจำ และก็แค่มาทำไส้คัสตาร์ดเอาเอง ทำไม่ยากค่ะ ไปดูกันเลย สิ่งที่ต้องเตรียมสำหรับทำไส้คัสตาร์ด ได้แก่ แป้งข้าวโพด 35 กรัม น้ำตาลทรายขาว 30 กรัม…
ผลของการดูคนจากรูปลักษ์ภายนอก
กิจการใหญ่แห่งหนึ่งในเขตอุตสาหกรรม มีพื้นที่กว้างใหญ่ไพศาล ชายหนุ่มสวมชุดเรียบง่ายคนหนึ่งกำลังเดินออกกำลังกายในสวนหย่อม แต่พอไม่ระวังตัวเขาก็หลงทางเสียแล้ว พอดีกับที่ด้านนอกของอาคารโรงงานแห่งหนึ่ง มีชายวัยกลางคนซึ่งดูเหมือนระดับผู้บริหารยืนอยู่ ชายหนุ่มจึงมุ่งหน้าเข้าไปถาม “สวัสดีครับ ขอถามหน่อยว่าอาคารสำนักงานไปทางไหน” ทว่าชายวัยกลางคนไม่แม้แต่จะแลตามองชายผู้นี้ เขาคิดในใจว่าชายวัยกลางคนอาจจะไม่ได้ยินที่เขาถามก็เป็นได้ จึงถามอีกครั้งว่า “ขอถามอีกครั้งว่าอาคารสำนักงานไปทางไหน” ชายวัยกลางคนยังคงไม่มองเขาตรงๆ เพียงแต่ยื่นมือออกมาชี้ไปทางใดทางหนึ่งแบบขอไปที ชายหนุ่มจึงถามอีกว่า “เดินไปใช้เวลาเท่าไหร่ครับ” “10 นาที” ชายวัยกลางคนตอบอย่างรำคาญ…
เปลี่ยนแปลงแค่วันละ 1% ชีวิตเปลี่ยน
สวัสดีค่ะ วันนี้พลอยศรีจะมาชวนคุยเรื่องราววันละ 1% เปลี่ยนชีวิต ซึ่งพลอยศรีได้อ่านมาจากหนังสือเรื่อง Atomic Habits อ่านแล้วแบบว่าเห้ย!! มันจริงอ่ะ รู้สึกว่าไม่ได้การและ เรื่องดีๆเราต้องนำมาใส่ไว้ในบันทึก เพราะพลอยศรีรู้ก็อยากแบ่งปันให้คนอื่นรู้เช่นกันอิอิ เรื่องราวจะประมาณว่าถ้าเราทำกิจกรรมอะไรก็ตามสักวันละ1% ทำซ้ำๆไปเรื่อยๆ วันหนึ่งมันจะส่งผล มันจะนำมาซึ่งความสำเร็จ หรือไม่ก็นำมาซึ่งความล้มเหลวต่อชีวิตได้เลย ดังนั้นอย่ามองข้ามเรื่องเล็กๆน้อยๆที่เราทำ มันอาจจะไม่เห็นผลทันทีในหนึ่งหรือสองวัน แต่เมื่อนานๆไปสักห้าปี…
30 ประโยคเปิดบทสนทนาในภาษาอังกฤษ
สวัสดีวันศุกร์ค่ะทุกๆคน วันนี้มาพบกันอีกแล้วกับประโยคภาษาอังกฤษที่เราสามารถนำไปใช้เพื่อเปิดบทสนทนา บางครั้งเราออกไปพบเพื่อนๆที่เป็นต่างๆชาติ และเราก็ยืนงงๆไม่รู้จะพูดอย่างไร ไม่รู้จะเริ่มตรงไหน วันนี้พลอยศรีไปเก็บเกี่ยวมาฝากกันค่ะ ฐานข้อมมูลวันนี้ได้มาจาก Go to Grammar Check.net ถ้าเพื่อนๆที่ผ่านมาพบเจอ และสนใจอยากศึกษาเพิ่มเติม ก็ไปตามอ่านกันต่อที่เพจของเค้าโดยตรงได้เลย พลอยศรีพามาเล็กน้อย30 ประโยคเท่านั้น ไปดูกันเลยค่ะ what was the…
