พบปะเพื่อนกลุ่มเล็กๆ

สวัสดีค่ะ วันนี้พลอยศรีออกจากบ้านอีกแล้ว วันนี้เป็นการออกมาแบบได้งานได้การ เป็นการตั้งใจออก

คือพลอยศรีได้รู้จักพี่คนไทยคนนึงที่เค้าเป็นช่างตัดเย็บเสื้อผ้าเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา ได้คุยกับเค้าคือว้าว!! เค้ารับตัดชุด รับซ่อมแซม โอ้โหดีใจๆ เรามีผ้าอยู่ถุงโตที่อยากจะเอาไปซ่อม บ้างเอาเข้า บ้างขยายออก บ้างเปลี่ยนซิบ บ้างปะซ่อมตามตะเข็บชายแดน

หลังจากพูดคุยกันวันนั้น วันนี้นัดกันเอาผ้าไปให้ พลอยศรีขนไปเบาๆก่อนแปดตัว พี่เค้าคิดราคาทั้งหมดเจ็ดสิบริงกิต โอ้ยราคาดีต่อใจ ถ้าไปร้านคนจีนนะ ทำอะไรก็ตามคิดราคาตัวละยี่สิบห้าริงกิต ราคาสะเทือนใจเลยไม่ได้ไปซ่อมสักที

นัดพบกันมอบผ้าและพักงานหนึ่งวันเพื่อออกมาทานอาหารกลางวันกัน สนุกสนานกลุ่มย่อมๆ ไม่ได้ออกไปที่ร้านรวงอะไร เรากินกันในบ้านนั่นแหละ พลอยศรีทำแกงส้มผักรวมของภาคกลางไปหนึ่งกล่อง และทำตำข้าวโพดหนึ่งจาน ส่วนพี่อีกคนมีไก่ผัดตะไคร้ และก็มีผัดไทยด้วย อาหารง่ายๆทำกินกันเอง ใช้ชีวิตสบายๆ กินกันแบบเรียบง่าย แต่ได้พูดคุยกัน แลกเปลี่ยนประสบการณ์ ทำให้อาหารอร่อยกว่านั่งกินที่บ้านคนเดียว

หลังจากกินกลางวันเสร็จ ก็ชงกาแฟดื่มกันพร้อมกับขนมเค้กรัมผลไม้ที่เพื่อนทำเอง ไม่ต้องรอกินในช่วงเดือนคริสมาสต์ อร่อยดีทีเดียว กินข้าว ดื่มกาแฟพร้อมขนม เสร็จแล้วก็ส่งพี่ช่างตัดผ้ากลับเคหะสถานเพื่อไปสะสางงานเก่าช่วงเย็น

ส่วนพลอยศรีต้องรอผู้ชายกลับบ้าน ช่วงนี้ก็เลยต้องร่อนเร่นิดหน่อยเพื่อฆ่าเวลา มีเวลาอยู่สามสี่ชั่วโมงกว่าผู้ชายจะเลิกงานก็เลยร่อนข้ามเขตไปบ้านพี่อีกคน

บ้านพี่คนนี้เป็นคนไทยเช่นกัน วันนี้แวะไปแบบไม่เข้าบ้านเพราะพี่เค้ายุ่งๆไม่อยากรบกวน เค้ากำลังเตรียมบ้านเพื่อรับแขกจากเมืองไทยเย็นนี้ เนื่องจากลูกสาวของพี่เค้าจะแต่งงานในวันอาทิตย์นี้ ดีใจกับพี่เค้าจริงๆ ลูกสาวลูกชายโตๆกันหมดแล้ว บ้างทำงาน บ้างกำลังจะแต่งงาน..

เราทักทายไป พี่เค้าก็ร้องมาบ้านๆ แวะมาหาหน่อย พอไปถึงก็พบว่าพี่เค้าแต่งตัวสวยเชียวใส่ชุดเดรสสั้นพอดีตัวเพื่อรอรับแขก พอไปถึงเค้าก็เอาอะโวคาโด้มาส่งให้สองลูก ลูกใหญ่เชียวน่าจะประมาณครึ่งกิโลเพราะหนักจัง พันธุ์อะไรก็ไม่รู้ เก็บมาจากสวนของเขาเอง …

จากนั้นพี่เค้าก็ถามกินชะอมไหม และก็ไปคว้ากรรไกรมาตัดชะอมให้อีกหนึ่งกำ หันไปเห็นดอกขจร เค้าก็บอกเอาไปกินไหม พอบอกเอาพี่เค้าก็เอาถุงมาและตะปีนขึ้นไปบนกำแพงสูงแบบไม่สนใจเลยว่าใส่เดรสอยู่ พลอยศรีเห็นก็เสียวจัง กำแพงมีตะไคร่ลื่นๆ และใส่องเท้าแตะ ชุดเดรสอีกด้วย ..แต่พี่เค้าตะกายพรึบ อีกอึดใจก็ไปยืนอยู่บนขอบกำแพงแล้ว เก็บดอกขจรให้พลอยศรีมาถุงย่อมๆ ต้องร้องว่าพอแล้วๆ ลงมาเถอะ .. พี่มีงานใหญ่รออยู่ มันจะไม่คุ้ม แต่พี่แกก็แอคทีฟสุดๆ ไม่ห่วงลุคใดๆทั้งสิ้น คอยถามเอานั่นไหม เอานี่ไหม พร้อมเก็บ

วันนี้ก็ได้มะม่วง อะโวคาโด้ ดอกขจร ผัดยอดมะพร้าว และอีกหลายอย่างกลับบ้าน ของจากต้นปลูกเอง ดีจริงๆ มันดีต่อใจ …ปลูกพอกิน พอเหลือแบ่งปันเพื่อนหมู่ เพื่อนบ้านอีกด้วย

พี่อีกคนบอกเธอช่วยเอากระเป๋าไปใช้หน่อยสิ หลานพี่เค้าทำเอง เย็บปักถักร้อย คือพี่เค้าไม่ได้ใช้ และไม่เคยใช้ แต่หลานชอบทำ เค้าบอกพี่รักเธอ เธอช่วยเอาไปใช้หน่อย ฮาฮา ขอบคุณพี่เค้ามาก ไม่รู้เหมือนกันจะเอาไปใช่ที่ไหน ขาวสะอาดด้วยต้องระวัง พลอยศรีก็คนกระโดกกระเดก ขาวๆก็กลัว แต่พี่เค้าคงเห็นว่าชอบสะพายกระเป๋าผ้า เลยมอบให้ ฮาฮา

บันทึกเอาไว้เป็นที่ระลึก แต่ละวันเราก็มีกิจกรรม นั่นนี่ แตกต่างกันไป คนนึงก็ยุ่งทุกวันต้องตัดผ้า คนนึงก็ลูกสาวจะแต่งงาน อีกคนก็มีกิจกรรมทุกวันแต่ก็แบ่งเวลามาพบกัน พลอยศรีก็ว่างแต่ก็ชอบที่จะยุ่งอยู่ในบ้านคนเดียว แต่พอได้มาพบกันเราก็มีมิตรภาพดีๆให้กันเสมอ

วันนี้พลอยศรีกลับบ้านค่ำพร้อมผู้ชาย แต่ก็เตรียมอาหารค่ำไว้เรียบร้อย กลับไปถึงบ้านก็จะอาบน้ำและทำอาหารอย่างง่ายๆ เป็นเมนูโดช่า ทำแกงเตรียมแป้งไว้พร้อมใช้ ส่วนพลอยศรีมีแกงเหลืองสับปะรดรสชาติแซ่บจี๊ดที่พี่เค้าใส่กล่องให้มา แอบน้ำลายไหลแล้ว กับเจียวไข่ใส่ดอกขจรง่ายๆ เราก็จบไปอีกหนึ่งวัน

สำหรับวันนี้ สุขใจ ยิ้มกว้าง สวัสดีค่ะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s